«Τα γνώριζε όλα αυτά η κ. Μέρκελ, γι’ αυτό και δεν μπήκε στον
κόπο να αναφερθεί ποτέ στο Σκοπιανό στις επικοινωνίες της με τον Σαμαρά. Και
επομένως, η αξιολόγηση δεν έκλεινε! Διότι ο Σαμαράς δεν έδινε το υπερταμείο και
τη Μακεδονία. Δεν αντάλλασσε δηλαδή την Μακεδονία και τη δημόσια περιουσία με
την καρέκλα του.
Πού οδηγούν όλα αυτά; Μα στο λογικό
συμπέρασμα της συναλλαγής, για την οποία μίλησε στη Βουλή ο πρόεδρος της Νέας
Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης. Και επιτέλους! Πώς γίνεται οι δανειστές να εμφανίζονται τόσο
πολύ αδιάλλακτοι επί κυβέρνησης Σαμαρά και επί κυβέρνησης Τσίπρα να βάζουν και
να βγάζουν διάφορα αχρείαστα μέτρα με τόσο μεγάλη – και τόσο ύποπτη –
ευκολία; Μήπως τα βάζουν για να τα βγάλουν; Ως μέσο πίεσης για να παίρνουν κάθε
φορά αυτό που θέλουν;
Και πώς τα
βρίσκουν τώρα όλα τέλεια και ωραία – αδιαφορώντας για την ανάπτυξη της χώρας –
όταν από την 21η Αυγούστου (ημέρα της «καθαρής εξόδου» για να μην ξεχνιόμαστε)
έχουν συμβεί πέντε κραχ στις τραπεζικές μετοχές, βρισκόμαστε εκτός αγορών και
τα επιτόκια των ομολόγων είναι απαγορευτικά και πήραν την ανιούσα μετά την
«καθαρή έξοδο», τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ιδιωτών προς το Δημόσιο έχουν
ξεπεράσει τα 103 δις ευρώ, έχουμε θηριώδες εμπορικό έλλειμμα, εισαγόμενο
πληθωρισμό, θηριώδη υπερπλεονάσματα λόγω φορολογίας και μείωσης των δημοσίων
επενδύσεων, αρνητική χρηματοδότηση επιχειρήσεων, οικονομική ελευθερία επιπέδου
Βενεζουέλας και επιχειρηματικότητα επιπέδου Μογγολίας.
Παρ’ όλα αυτά, οι
δανειστές χειροκροτούν – αδιαφορώντας για την πραγματική κατάσταση της
ελληνικής οικονομίας.Τους χειροκροτούν ενώ την ίδια ώρα, η έκθεση της Κομισιόν
αναφέρει πως δεν έχουν ολοκληρώσει καμιά από τις 16 δεσμεύσεις που έχουν
αναλάβει.Κλείνουν αξιολογήσεις και βαράνε τις καμπάνες.
Αντίθετα, όταν επί Σαμαρά η οικονομία είχε ανακάμψει και οι
δεσμεύσεις εκπληρώνονταν (ήδη στις συζητήσεις της 10ης Ιουλίου 2014, οι
δανειστές είχαν εμφανιστεί ικανοποιημένοι για την πορεία ολοκλήρωσης του
δεύτερου πακέτου των έξι προαπαιτούμενων μέτρων και ειδικά για την ψήφιση του
νομοσχεδίου για τη «μικρή ΔΕΗ», θεωρώντας μεγάλη επιτυχία το γεγονός ότι, παρά
τις αναταράξεις στις διεθνείς αγορές, η Ελλάδα πραγματοποίησε τη δημοπρασία και
άντλησε κεφάλαια από τις αγορές), μετά τη συνάντηση της 15ης Ιουλίου στο
Ντουμπρόβνικ, άρχισαν να… κλώθουν».
(Απόσπασμα άρθρου της Σ.
Βούλτεψη από το thepresident.gr)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου