αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Τετραπλή επίπτωση...


«Οι νόμοι τύπου Παρασκευόπουλου απελευθερώνουν καταδικασμένους νωρίτερα από την ποινή που επέβαλε το δικαστήριο. Όχι με τους κανόνες επιείκειας των φυλακών, που έχουν την έγκριση της δικαιοσύνης, αλλά με γνώμονα αν χωράει η φυλακή ή όχι! Πού χωράει η απόφαση του δικαστηρίου σ αυτή τη λογική; Στο καλάθι των αχρήστων. Οι κρατούμενοι δεν εκτίουν ποινές με βάση το αδίκημα και τις άλλες δικαστικές παραμέτρους, που πήρε υπ όψιν του το δικαστήριο, αλλά με βάση τα τετραγωνικά της φυλακής! Τι επίπτωση έχει αυτό; Τετραπλή:

Πρώτον, οι δικαστές αισθάνονται ότι οι αποφάσεις τους είναι άνευ λόγου. Δεν έχουν πρακτική εφαρμογή. Είναι σαν να μη δικάζουν με γνώμονα το αδίκημα και το Δίκαιο. Δεν υπάρχει έμπρακτος λόγος εφαρμογής του Δικαίου. Φυσικά, την ίδια νοοτροπία αναπτύσσουν και οι δικηγόροι. Που ξέρουν ότι ο πελάτης τους δεν πρόκειται να εκτίσει την ποινή που θα ανακοινωθεί ή ο πελάτης του αντιδίκου δεν θα καταδικαστεί στην ποινή που επιδιώκουν.

Δεύτερον, οι διωκτικές αρχές δεν έχουν λόγο να κυνηγάνε με ζήλο τον εγκληματία. Γιατί να ρισκάρουν την ασφάλειά τους και γιατί να χαλάσουν τη ρουτίνα τους για κάποιους που θα τους βρουν πάλι μπροστά τους σε λίγο καιρό ελεύθερους; Έτσι περιορίζονται στα παπάκια και τους φτωχοδιάβολους, από τους οποίους κινδυνεύουν λιγότερο.

Τρίτο, οι πολίτες δεν έχουν κανένα λόγο να αισθάνονται ότι ζουν σε κράτος ασφάλειας και δικαιοσύνης. Όσο πιο ανασφαλείς αισθάνονται μάλιστα, τόσο πιο συντηρητικοί και ακραίοι γίνονται στη νοοτροπία. Και σε καθημερινό επίπεδο και σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο συνείδησης. Και τόσο αυξάνονται οι καθημερινές βίαιες συμπεριφορές και ο ρατσισμός.

Τέταρτο, οι εγκληματίες αποθρασύνονται και στους δρόμους και στις φυλακές, ξέροντας ότι και να πιαστούν θα είναι έξω σε λίγο καιρό λόγω … τετραγωνικών των φυλακών!

Αυτά τα τέσσερα τα καταλαβαίνει κι ένα παιδάκι του δημοτικού άμα του τα πεις.Το δύσκολο είναι να τα καταλάβει ένας καθηγητής του Δικαίου, που υπερασπίζεται όχι τον νόμο, αλλά την αρπακόλλα.Και ο οποίος διδάσκει φοιτητές στο πανεπιστήμιο. Αλλά, και εγκληματίες στους δρόμους.

(Απόσπασμα άρθρου του Γ. Παπαδόπουλου- Τετράδη από το
liberal.gr)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...