Πώς θα πάμε μπροστά;

«Τον Μάρτιο στην Πορτογαλία οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρήγαγαν 4.812 Gwh ηλεκτρισμού, το 103,6% σε σχέση με τις 4.647 Gwh που καταναλώθηκαν. Στην Ελλάδα αντίστοιχα έφτασαν περίπου το 22%. Το 2016 στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου μεταφέρθηκαν περίπου 326 χιλ. κυβικά νερό με κόστος σχεδόν 4 εκ. ευρώ. Με μονάδες αφαλάτωσης το κόστος θα ήταν περίπου 820 χιλ. ευρώ.   

Οκτώ χρόνια μετά, το καραβάκι για την Ελλάδα στην Ευρώπη είναι ακόμα αγκυροβολημένο στο Καστελόριζο. Μπορεί να έχουμε μαζέψει κάπως τα δημοσιονομικά του κράτους, αλλά ο σπάταλος τρόπος λειτουργίας του εξακολουθεί να είναι ο ίδιος μέσω διορισμένων αφισοκολλητών και μετακλητών εξυπηρετώντας την κάστα των βολεμένων. Χάσαμε τη μάχη. Και ας έχασαν τη μάχη και οι δυνάμεις της ακινησίας. 

Δεν δικαιώθηκαν οι αλήθειες μας, τα ψέματά τους είναι που ξεγυμνώθηκαν, οι αυταπάτες τους είναι που βούλιαξαν στην αυτογελοιοποίηση. Και μπορεί να γελοιοποιήθηκαν, αλλά επιμένουν στη δική τους αφήγηση-ναρκωτικό «για την Ελλάδα που επιμένει, την Ελλάδα που αντιστέκεται». Και οι πολίτες περιμένουν μοιραίοι τα επόμενα ψέματα. Αυτά που θέλουν να ακούσουν.

Η επιστροφή στο Καστελόριζο σφράγισε την ήττα της λογικής, του σχεδιασμού, της δίκαιης κατανομής των βαρών, της φυγής προς τα μπροστά. Ο πρώτος διαγωνισμός προμήθειας συστημάτων αφαλάτωσης θαλασσινού νερού για τα άνυδρα νησιά του Αιγαίου έγινε το 2007, η διαβούλευση συνεχίστηκε το 2010, και χρειάστηκαν άλλα 8χρόνια για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Για να στήσει 2 μονάδες αφαλάτωσης ο εργολάβος χρειάστηκε 2 μήνες, και η γραφειοκρατία χρειάστηκε 11χρόνια! 

Στη διαβούλευση το 2010 ο υφυπουργός υποδομών υπολόγιζε συγκριτικά με βάση το κόστος των 10 ευρώ ανά κυβικό για μεταφορά νερού μέσω καραβιών, και το κόστος των 2,5 ευρώ/ κυβικό για τις μονάδες αφαλάτωσης, ότι το δημόσιο θα εξοικονομούσε στην 12ετία σχεδόν 70 εκ. ευρώ. Πάνε χαμένα. Τα κλαίμε. Κάπως έτσι γίνεται και πετάμε τα λεφτά στον κουβά. Δύο μήνες δουλειά του εργολάβου, για 11 χρόνια γραφειοκρατίας. Ό,τι γίνεται και στο Ελληνικό με την επένδυση των 8 δις.

Η προληπτική γραμμή στήριξης που μας προσφέρει η ΕΕ για την «καθαρή έξοδο» και εμείς παριστάνουμε ότι δεν χρειαζόμαστε είναι η καβάτζα που ζητούσαμε και δεν μας πρόσφερε η ΕΕ το 2010 για να «ξεγελάσουμε» τις αγορές. Βέβαια, άλλο να ψάχνεις τότε για 60+δις δανεικά με έλλειμμα 15,4%, και άλλο να ψάχνεις τώρα για 14 δις με πλεόνασμα 4,2%. Αυτή είναι και η μόνη ουσιαστική διαφορά στην εικόνα του προϊον Ελλάδα στους διαχειριστές των αγορών. Συν ότι οι κυβερνώντες που θα διέγραφαν μονομερώς το χρέος, έχουν δώσει 22 δις ελληνικά ευρώ για να πληρώσουν τόκους του. Οι μοναδικοί που έχουν πληρώσει χρέος με ελληνικά ευρώ!  

Γιατί δεν τα καταφέραμε; Γιατί πεισματικά παραμένουμε η μόνη χώρα χωρίς ιδιωτικά πανεπιστήμια, η μόνη χώρα λουσμένη στον ήλιο αέρα νερό που αφήνει ανεκμετάλλευτη το δυναμικό τους, η μόνη χώρα με χωματερές σκουπιδιών να μολύνουν το περιβάλλον της, η χώρα που φορολογεί πολίτες της από το 1ο ευρώ, η χώρα με συγκυβερνήτη την εκκλησία, η χώρα που πληρώνεις τέλος επιτηδεύματος για να μπορείς να εργάζεσαι, η χώρα που επιλέγει να σουτάρει στο εξωτερικό τους νέους επιστήμονες για να διορίζει αφισοκολλητές...

...η χώρα με φωτογραφικές τροπολογίες επί τροπολογιών να βολέψουμε τους δικούς μας, μια χώρα εγκυκλοπαίδεια καφκικής γραφειοκρατίας, μια τουριστική μηχανή στο ρελαντί 6 μήνες, τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα σε δεύτερη μοίρα, πίσω από τη διορισμένη Ελλάδα που αντιστέκεται στην αλλαγή, τη διορισμένη Ελλάδα που επιμένει στη βόλεψή της. 

Η αυθάδεια των αποτυχημένων και των βολεμένων, απέναντι στην αδράνεια αυτών που χρειάζεται να αναλάβουν πρωτοβουλίες και δεν τολμούν. Και πολυτελή think tanks επιχειρηματιών να επηρεάζουν και να κατευθύνουν το σύνολο σχεδόν του πολιτικού λόγου όπως εξυπηρετεί.

Στη συζήτηση στη Βουλή για την πώληση της ΔΕΗ τα κόμματα που είναι υπέρ της ιδιωτικοποίησης της χρεοκοπημένης εταιρίας ψήφισαν αρνητικά, και τα κόμματα που μιλούσαν για ξεπούλημα της ψήφισαν υπέρ! Το κόστος για μια ιδιωτική μονάδα παραγωγής ρεύματος από φυσικό αέριο είναι 300 εκ. ευρώ, και το κόστος για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα V είναι 1,5 δις ευρώ. Οι 2 μονάδες θα παράγουν την ίδια ισχύ. Και η τιμή του παραγόμενου ρεύματος από λιγνίτη θα ακριβύνει και άλλο λόγω του αυστηρότερου πλαισίου για τις τιμές εκπομπής ρύπων. 

Βουλευτής σκιζόταν ότι «μειώνεται στην καινούργια μονάδα V της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη η ισχύς από 820MW σε 500MW για να αυξηθεί το όφελος του ιδιώτη». Όχι, δεν είναι βουλευτής του ΚΚΕ! Ίσως ο βουλευτής της ΔΗΣΥ αγνοεί (;) ότι η επιβάρυνση της δημόσιας υγείας και η καταστροφή του περιβάλλοντος που προκαλούν οι μονάδες λιγνίτη της ΔΕΗ κοστίζουν έως και 3,9 δις ευρώ ετησίως στην εθνική μας οικονομία, και 1.200 πρόωρους θανάτους ανά έτος και 260 χιλ. χαμένες ημέρες εργασίας εξαιτίας προβλημάτων υγείας.

Δεν κάναμε αυτά που χρειαζόταν όταν έπρεπε, αλλά μετά όταν έγιναν επιτακτική ανάγκη, υπερφορολογώντας την πραγματική οικονομία και βγάζοντας τερατώδη κρατικά υπερπλεονάσματα, καθηλώνοντας το ποσοστό ανάπτυξης της οικονομίας που θα απέδιδε μεγαλύτερα οφέλη στο σύνολο της οικονομίας και τους πολίτες. Το κόστος της μεταφοράς με καράβι ήταν πολλαπλάσιο των μονάδων αφαλάτωσης αλλά βόλευε. Στα νησιά δεν είχαμε νερό ή το νερό ήταν ακατάλληλο για πόση, αλλά έτσι βόλευε. 

Ότι συμβαίνει και με την παραγωγή ρεύματος στα νησιά μέσω πετρελαιο-γεννητριών, αντί για διασύνδεση με το κεντρικό ηπειρωτικό δίκτυο. Όταν το πληρώνουν άλλοι βολεύει. Αν μεταφέρεις το κόστος παραγωγής ρεύματος με πετρελαιογεννήτρια στον νησιώτη που κυνηγά τις ανεμογεννήτριες γιατί του χαλούν την αισθητική καθώς χαζεύει το αυθαίρετο του, την επόμενη στιγμή θα ζητά να του γεμίσεις το νησί του ανεμογεννήτριες και φωτοβολταικά. Η Πορτογαλία παράγει το ρεύμα της με ΑΠΕ, εμείς με λιγνίτη και πετρέλαιο.

Έτσι επιμένουμε στην «μεταφορά νερού με καράβι» στην ελληνική οικονομία για να «ποτίσουμε» τα δημόσια οικονομικά, αντί να παράγουμε «νερό μέσω των μονάδων αφαλάτωσης» συμβάλλοντας στην εξοικονόμηση πόρων και παράγοντας νέες θέσεις εργασίας. Για να μην ξεβολευτεί η διορισμένη Ελλάδα.

Για να μην ξεβολευτεί το πελατειακό κράτος. Για να μην ξεβολευτεί ο συνταξιούχος ετών 45. 

Δεν υπάρχει καθαρή έξοδος, υπάρχει μόνο καθαρή απόφαση. Να αποφασίσουμε πώς θα πάμε μπροστά. Ή θα προχωρήσουμε με τον Κριμιζή, το opengov και τη διαύγεια ή θα επιμείνουμε στον Πρωτόπαππα, τον άγιο Πορφύριο και την Μπαζιάνα. Ή θα μιλάμε για τη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας από τον Καραμανλή ή θα επιμείνουμε στον ψεκασμό για «σχέδιο Πυθία δολοφονίας του Καραμανλή»!  Ή θα τα αλλάξουμε όλα και θα γκρεμίσουμε ό,τι πρέπει να γκρεμιστεί ή θα επιμείνουμε στο «η Ελλάδα και η ρωμιοσύνη δεν πεθαίνει ποτέ, κουφάλες Ευρωπαίοι». 

              (Απόσπασμα άρθρου του Γ.Δημακόπουλου από το protagon.gr)