αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Κοτζιάς μαινόμενος...


«Το 1998, η πανίσχυρη Μονή Κύκκου, στην Κύπρο, παραχώρησε στο ελληνικό Δημόσιο, έναντι λογικού τιμήματος, ένα πρώτης τάξεως οικόπεδο, με αποκλειστικό σκοπό την ανέγερση της ελληνικής πρεσβευτικής κατοικίας, όχι για να το κάνει ό,τι θέλει. Διαδοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα δεν έκαναν τίποτε για την εκπλήρωση του σκοπού της αγοράς, ώσπου η Μονή έμαθε ότι το ελληνικό Δημόσιο ετοιμαζόταν να πωλήσει το συγκεκριμένο οικόπεδο, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. 

Κατέφυγε τότε στα δικαστήρια, κέρδισε την επιστροφή του οικοπέδου, πρέπει όμως να καταβάλει στο ελληνικό Δημόσιο το τίμημα της αγοράς συν τους τόκους, ήτοι 2.225.000 ευρώ. Για να βρεθεί το ποσόν, όπως υποστηρίζει ο ηγούμενος, η Μονή προχωρεί στην πώληση του οικοπέδου σε νέο αγοραστή. Φυσικά η ελληνική πλευρά αντιδρά, επιμένοντας ότι ακόμη υπάρχει τρόπος να πραγματοποιηθεί η αρχική συμφωνία και η υπόθεση συνεχίζεται στα δικαστήρια.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό Δημόσιο αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στους όρους αναλόγων συμφωνιών. Θυμίζω την παρεμφερή περιπέτεια, με το οικόπεδο που είχε αγοράσει το ελληνικό Δημόσιο για την ανέγερση ελληνικού σχολείου στο Μόναχο. Επειτα από περιπέτειες, που οφείλονταν καθαρά σε ελληνική ολιγωρία, ο δήμος του Μονάχου πέτυχε να ακυρώσει με δικαστική απόφαση την παραχώρηση του οικοπέδου, λόγω της αδυναμίας της ελληνικής πλευράς να ανταποκριθεί στους όρους μιας συμφωνίας την οποία η ίδια υπέγραψε. Χάθηκε το οικόπεδο, χάθηκε και η συγχρηματοδότηση της ανέγερσης κατά 70% από τον δήμο Μονάχου. 

Εχουμε, λοιπόν, πείρα από τέτοια· είμαστε παλιές καραβάνες στο άθλημα.Το σφάλμα της ελληνικής πλευράς στον χειρισμό της συγκεκριμένης υπόθεσης ήταν σφάλμα κρίσης του υπουργού: πίστεψε ότι επειδή η υπόθεση ήταν στην Κύπρο, το θέμα μπορούσε να διευθετηθεί βάσει της αρχής «η Ελλάς αποφασίζει, η Κύπρος ακολουθεί». 

Ο Κοτζιάς προσήλθε στο δικαστήριο με την αυτοπεποίθηση της υπουργάρας από την Ελλάδα, που θα ψαρώσει τους πάντες και θα επιβάλει τη θέλησή του. Εχει σημασία ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος ο οποίος, όταν έσκασε το πυροτέχνημα της Novartis, είχε εκφράσει την άποψη πως, αν υπάρχουν και αθώοι μεταξύ των τότε διασυρθέντων, «θα έχουν τη χαρά να αποδείξουν την αθωότητά τους»! Με τέτοια αντίληψη περί Δικαιοσύνης, πρέπει να εξεπλάγη δυσάρεστα, διαπιστώνοντας στο δικαστήριο της Λευκωσίας ότι, παρά το ασήμαντο μέγεθός της, η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει σύστημα απονομής της δικαιοσύνης που αντιμετωπίζει τους διαδίκους ως απολύτως ίσους έναντι του νόμου και δεν θαμβώνεται από την ιδιότητα και τα εμφανή ταλέντα του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών.

Το αποτέλεσμα ήταν κάτι σαν πυρκαγιά που απλώνεται εκτός ελέγχου σε αποθήκη βεγγαλικών. Ο Κοτζιάς επικαλέσθηκε την υπουργική ιδιότητά του και προσπάθησε να κρυφτεί πίσω της· έκανε άγονες εκκλήσεις συναισθηματισμού, περιγράφοντας τα δάκρυα του ηγουμένου, που θέλει να βλέπει την ελληνική σημαία απέναντι από το μετόχι του· χρησιμοποίησε δικαιολογίες κωμικές, όπως ότι η μεταβίβαση του οικοπέδου στο ΤΑΙΠΕΔ έγινε εξαιτίας γραφειοκρατικού λάθους· τέλος, έφθασε στο σημείο να κατηγορήσει τον δικηγόρο της Μονής ότι δεν κάνει σωστά τη δουλειά του – ισχυρισμός ο οποίος απλώς επιβεβαίωσε το αντίθετο. Μόνο σε ένα σημείο είχε δίκιο ο υπουργός Εξωτερικών: ο διασυρμός για την Ελλάδα ήταν από τους μεγαλύτερους! Το είπε μετά λόγου γνώσεως, φαντάζομαι, διότι είχε συμβάλει και αυτός...»
                       
                                   (Αρθρο του Στ.Κασιμάτη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...