– Στις εκλογές του 1981 πανηγύρισε σαν προσωπική του επιτυχία
τη νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου.
– Ομως, στην περίοδο του 1994 πρωτοστάτησε στην επίθεση
εναντίον του, στρεφόμενος και προσωπικά εναντίον του Ανδρέα και της συζύγου
του.
– Υποστήριξε στην αρχή τον Κώστα Σημίτη, αλλά αργότερα του
επιτέθηκε με σφοδρότητα. Υπουργοί της εποχής μού είχαν πει ότι είχε ζητήσει από
την κυβέρνηση κάτι «που δεν μπορούσε να γίνει».
– Παρασυρμένος από αυτό το (έκτοτε μόνιμο) «αντισημιτικό»
μένος του, υποστήριξε και την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.
– Υποστήριξε τον Αντώνη Σαμαρά το 2012.
– Αμέσως μετά υποστήριξε με πάθος τον Αλέξη Τσίπρα. Μέχρι τα
στερνά του.
Ο λαϊκισμός αυτός, που καθιερώθηκε ως αυριανισμός, είχε μεγάλη
επιρροή και στους πολιτικούς και στις λαϊκές μάζες. Ενδεικτική ήταν η σύγκρουση
του Κουρή με τον Μάνο Χατζιδάκι, στη διάρκεια της οποίας ελάχιστοι πήραν το
μέρος του συνθέτη. Ακόμη και πολιτικοί της Αριστεράς συντάχθηκαν με την
«Αυριανή» (εδώ μια περιγραφή αυτής της σύγκρουσης).
Ο Γιώργος Κουρής για σχεδόν σαράντα χρόνια υπηρέτησε αυτό το
είδος του μιντιακού λαϊκισμού που γνώριζε πολύ καλά. Πολιτικά ήταν παντός
καιρού. Δεν ήταν δεξιός, κεντρώος ή αριστερός. Προσαρμοζόταν. Στην εποχή της
ακμής του είχε και ανταγωνιστές, αλλά ήταν αναμφισβήτητα ο πατριάρχης του. Τα
τελευταία χρόνια ο λαϊκισμός αυτού του είδους έχει υποχωρήσει. Εχει μεταφερθεί
σε άλλα πεδία με άλλες μορφές.
Ο λαϊκισμός που καθιέρωσε ο μακαρίτης στον Τύπο είχε δύο
βασικά χαρακτηριστικά: τη συκοφαντία και την κολακεία, ανάλογα με την εποχή και
τα πρόσωπα. Θα του ταίριαζε αυτή η ρήση του Διογένη του Κυνικού, όταν τον
ρώτησαν ποιο από τα θηρία δαγκώνει περισσότερο: «Από τα άγρια ο συκοφάντης και
από τα ήμερα ο κόλακας».
(Απόσπασμα άρθρου του Γ.Kαρελιά από το protagon)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου