Η κωμωδία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση...

«Η διήμερη του υπουργικού στη Λέσβο (που κόλλησε τόσο βολικά με το τετραήμερο της Πρωτομαγιάς...) ονομάζεται επισήμως «14ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση». Ο σκοπός του συνεδρίου, όπως μας ενημερώνει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, «είναι η σε βάθος διερεύνηση των παραγωγικών δυνατοτήτων, ώστε να τεθούν ποιοτικοί και ποσοτικοί στόχοι για την αναπτυξιακή προοπτική του Βορείου Αιγαίου». 

Τυπικά, δηλαδή, πρόκειται για μια διαβούλευση μεταξύ ειδικών και αρμοδίων, μια σοβαρή συζήτηση που γίνεται με κανόνες και κοινό σκοπό, εν προκειμένω τον καθορισμό αναπτυξιακών στόχων. Για όσους βρίσκουν διασκεδαστική τη σημειολογία της πολιτικής, το κρατικό πρακτορείο, πάντα στο αρμόζον λυρικο-θριαμβικό ύφος, δεν παραλείπει να τονίσει ότι το συνέδριο «σηματοδοτεί τη μετάβαση της περιοχής από την εποχή της κρίσης στην εποχή της Δίκαιης Ανάπτυξης». Τι ωραία!

Αυτά στα λόγια. Γιατί αν κοιτάξει κανείς την οργάνωση και το πρόγραμμα του διημέρου, διαπιστώνει ότι περισσότερη σχέση έχει με το θέατρο, παρά με συζήτηση, διαβούλευση, διάλογο ή ό,τι άλλο σχετικό με συνέδριο. Συγκεκριμένα, την πρώτη ημέρα, χθες, είχαν έξι συνεδρίες και σήμερα έχουν τέσσερις. Σε κάθε μία από αυτές, μιλούν από τέσσερα έως έξι κυβερνητικά στελέχη και αυτό είναι όλο. Τι συζήτηση θα γίνει λοιπόν και με ποιους; Μια τελετουργική ανάγνωση βαρετών ομιλιών μεταξύ τους είναι· και μάλιστα μεταξύ στελεχών από τη δεύτερη σειρά και πίσω, υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς ως επί το πλείστον.

Αναρωτιέμαι όμως γιατί χρειαζόταν ο περιοδεύων θίασος. Γιατί να γίνει δημοσίως, γιατί χρειάζονται ακροατήριο όλοι αυτοί για να ερμηνεύσουν τους μονολόγους τους, αφού ούτως ή άλλως μεταξύ τους θα πάρουν τις αποφάσεις. Ξεχνώ, όμως, φοβάμαι, τη μετάβαση «στην εποχή της Δίκαιης Ανάπτυξης», που πρέπει να σηματοδοτηθεί κάπως, γιατί αλλιώς θα περάσει απαρατήρητη. Μετάβαση είναι, άλλωστε, τέτοια είναι η φύση της...

Μετά το Μαλί, όπου πέρασε το Πάσχα επισκεπτόμενος την ελληνική κοινότητα των 150 ατόμων, ο υφυπουργός Εξωτερικών Τέρενς Σπένσερ Νικόλαος Κουίκ πέρασε την Πρωτομαγιά και τα προεόρτιά της στην Αστάνα, την πρωτεύουσα του εξωτικού Καζαχστάν, όπου μετείχε σε κάποια «Συνάντηση των Λαών του Καζαχστάν» – προφανώς, ως παρατηρητής και μόνο. 

Πράγματι, πολύ ωραία χειρονομία εκ μέρους της χώρας μας προς τον φίλτατο λαό του Καζαχστάν· και το εννοώ. Διότι το Καζαχστάν, από τη συνάντησή του με τον Βρετανό κωμικό Σάσα Μπάρον Κοέν, έδωσε στον κόσμο ολόκληρο τον Μπόρατ. Εμείς ανταποδώσαμε στο ανάλογο επίπεδο με τον Κουίκ, για ένα quickie. Δεν μπορούσαμε κάτι καλύτερο – δεν ήταν εύκαιρος, π.χ., ο Φλαμπουράρης. Ανταποδώσαμε, όμως, όσο καλύτερα το επέτρεψαν οι περιστάσεις και αυτό είναι που έχει σημασία.

Ισως περιττεύει η διευκρίνιση, αλλά ούτε ειρωνεύομαι ούτε κοροϊδεύω με τα παραπάνω. Η κωμωδία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αστειεύομαι μαζί της».

   

                  (Απόσπασμα άρθρου του Στ.Κασιμάτη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)