Απόψεις...

 

«Το παλιό ανέκδοτο περιέγραφε με ακρίβεια το περίγραμμα της νεοελληνικής ψυχοσύνθεσης. «Η πιο επιτυχημένη επιχείρηση είναι το περίπτερο επειδή σ’ αυτήν χωράει μόνον ένας». Από τη στιγμή που ο ένας γίνουν δύο, αρχίζουν τα προβλήματα. Η αρχή ισχύει και για τις επιχειρήσεις, ισχύει και για την πολιτική, ισχύει και για την καθημερινότητα. Το γιωταχί δεν είναι ένα απλό μέσο μεταφοράς. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης, ένα κομμάτι του δημόσιου χώρου που ανήκει σ’ εσένα και μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις. 

Η πολιτεία, ασχέτως ιδεολογικών ή πολιτικών διαφορών των διαχειριστών της, δεν σταμάτησε επί δεκαετίες να ενισχύει τη χρήση του. Φτιάξαμε αυτοκινητοδρόμους, όμως σιδηροδρόμους δεν φτιάξαμε. Γεμίσαμε τις πόλεις από γιωταχί που κολάκευαν το «εγώ» μας, δυσκολεύοντας όλο και περισσότερο την καθημερινότητά μας.

Η γραμμή του ΗΣΑΠ, που θα μπορούσε να είναι ένα από τα αξιοθέατα της Αθήνας, θυμίζει την ταχεία από την Καμπούλ. Μένουν οι δύο γραμμές του μετρό που περιμένουμε να γίνουν τρεις. Και πέντε να γίνουν, όμως, η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αλλάξει η νοοτροπία, αν δεν πάψουμε να αντιμετωπίζουμε το γιωταχί ως το φυσιολογικό μέσο αστικής μεταφοράς και τις δημόσιες συγκοινωνίες ως καταφύγιο των μη προνομιούχων».

                                                 (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Συμβαίνει πλέον συχνά να σφάζονται μεταξύ τους οργίλοι έφηβοι που μαθαίνουν τη ζωή στις αρένες του Διαδικτύου και αγνοούν πως δεν είναι ηρωισμός να δολοφονείς. Πως δεν είναι μαγκιά να μπήγεις στον άλλο το μαχαίρι. Πως δεν αξίζει η στιγμή που μπορεί να καταργήσει και τις δικές σου στιγμές ακόμη κι αν γίνεις «εικόνισμα» στ’ αδελφικά στέκια.

Πέντε έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγους μήνες από χέρι ανηλίκου ή 20άρη. Ο Καρδιτσιώτης τραγουδιστής, ο 20χρονος στην Καλαμαριά, ο 17χρονος στο Λουτράκι, ο 17χρονος στις Σέρρες, ο 20χρονος στη Χαλκίδα… Σοκαριστήκαμε, απελπιστήκαμε και ύστερα σηκώσαμε ανήξερα τους ώμους. Πόσα λεπτά φρίκης κοστίζει μια ζωή; Δεν σταματάει να ρέει το θολό ματωμένο ποτάμι της άγουρης βίας. 

Σε όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με έκθεση του ΠΟΥ, περί τους 6.000 εφήβους και νέους έως 20 ετών χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους –συχνότερα από μαχαίρι– σε επιθέσεις βίας, σε συμπλοκές για τον έλεγχο της περιοχής, για την ομάδα, για ναρκωτικά ή δι’ ασήμαντον αφορμήν».

                                                         (Τ.Καραϊσκάκη-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)