«Η «βαριά βιομηχανία»
της χώρας είναι ο τουρισμός. Ας αφήσουμε για τώρα το μόνιμο ερώτημα αν αυτή η
«μονομέρεια» της ελληνικής οικονομίας έχει τελικά αποδώσει τα προσδοκώμενα. Η
κρίση του κορονοϊού, πάντως, δείχνει ότι η χώρα δεν μπορεί να εξαρτάται μόνο
από τον τουρισμό. Μήπως είναι καιρός να θυμηθούμε την βιομηχανία που «θάψαμε»
στα χρόνια της σοσιαλμανίας;
Ποια είναι η σημερινή κατάσταση της βιομηχανίας; Το ένα τρίτο
του ΑΕΠ και της απασχόλησης οφείλονται στην μεταποίηση. Η μεταποίηση είναι από
τους μεγαλύτερους εργοδότες της χώρας, με 370.000 άμεσες θέσεις εργασίας, όσες,
δηλαδή, και απασχολεί και ο τουρισμός. Και να σημειώσουμε και τις εξαγωγές
αγαθών, οι οποίες τα τρία τελευταία χρόνια σημειώνουν διαδοχικά ρεκόρ. Τι
συνέβη; Μετατράπηκε η Ελλάδα σε μία βιομηχανική υπερδύναμη; Αστεία πράγματα!
Αλλά αυτή η βιομηχανία των λίγων και ρομαντικών κάνει μικρά θαύματα. Αν υπάρξει
μία στοιχειώδης στήριξη μπορούν να γίνουν περισσότερα.
Από πού να ξεκινήσει κανείς! Οι εισφορές των εργοδοτών, για
παράδειγμα, είναι οι υψηλότερες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. «Τιμωρείται» με ένα
εξαιρετικά ανελαστικό καθεστώς υπερωριών, όχι μόνο σε σύγκριση με αυτά που
ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και σε άλλους κλάδους στην ίδια την
Ελλάδα. Και να σημειώσουμε, ακόμη, ότι η συμμετοχή της βιομηχανίας στο ΕΣΠΑ
έχει τα τελευταία χρόνια μειωθεί. Τι μας λένε όλα αυτά; Είναι σαν να έχει
σηκωθεί μια τεράστια ταμπέλα που να λέει στους βιομήχανους «δεν σας θέλουμε,
μείνετε μακριά».
Αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ίσως μία ευκαιρία για να δούμε
τα πράγματα με έναν διαφορετικό τρόπο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι πράγματι θέλουμε
την βιομηχανία και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε για να γίνει η ζωή των
ανθρώπων της παραγωγής πιο εύκολη. Ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να θυμηθεί ότι στα
παλιά χρόνια υπήρχε βιομηχανία και μάλιστα ισχυρή. Είναι θέμα πολιτικής απόφασης
το τι θα συμβεί. Και δεν χρειάζεται επιδοτήσεις δισεκατομμυρίων, αλλά μία
δικαιότερη αντιμετώπιση».
(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Μαυρίδη από το liberal.gr)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου