«Όταν ο Γιώργος Κυρίτσης δηλώνει ότι δεν θυμάται νεκρούς από
μολότοφ, είναι εμφανές ότι υποπίπτει σε ένα γλωσσικό ατόπημα, όπως θα έλεγε και
η Μυρσίνη Λοϊζου. Και ήταν αναμενόμενο ο συμπαθής Γιώργος να σκοντάψει στη
γκάφα.
Για την προοδευτική, αριστερή σκέψη του συρμού, οι νεκροί της Marfin δεν
έχουν πολιτικό πρόσημο, δεν υπηρετούν προφανή επίκληση, δεν βάζουν πλάτη για να
στηρίξουν επιχειρήματα. Αν ήταν για κάτι άλλο, ας πούμε για την ΕΡΤ, ο Κυρίτσης
θα είχε τους νεκρούς κάτω από τη γλώσσα του. Δεν υπάρχει δόλος στη μπαρούφα του
Κυρίτση. Ξέχασε κάτι που δεν θέλει να θυμάται. Ήταν ειλικρινής μέσα στο ψέμα
του.
Το αυτό ισχύει και για την κυρία Μυρσίνη Λοΐζου. Είχε ζητήσει από τα
θύματα του Ξηρού να σηκωθούν και να μας ζητήσουν συγγνώμη, ενώ επικρότησε την
αποστολή του εκρηκτικού μηχανισμού στον Λουκά Παπαδήμο. Επίσης ο αρχηγός του
κόμματός της, που τυγχάνει Πρωθυπουργός, δεν μπήκε καν στον κόπο να επισκεφθεί
τον Λουκά Παπαδήμο μετά τη βομβιστική επίθεση».
(Κ. Γιαννακίδης –protagon)
«Για ποιον λόγο μπορεί να θεωρηθεί η Μυρσίνη Λοΐζου άξια να
μας εκπροσωπήσει στο Ευρωκοινοβούλιο; Γιατί είναι καλός άνθρωπος; Γιατί υπήρξε
σε όλη της τη ζωή ανεπάγγελτη –κατά δήλωσή της–, οπότε ήρθε ο καιρός να μάθει
κι αυτή κάποια τέχνη; Γιατί είναι κόρη του Μάνου Λοΐζου, ενός από τους
εμβληματικούς βάρδους της αριστεράς και της προόδου στις δεκαετίες της
μεταπολίτευσης; Ή μήπως επειδή απαγόρευσε στο ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί το άσμα του
πατρός της όταν υπεγράφη το πρώτο μνημόνιο;
Με δυο λόγια: Τι έχει να προσφέρει
στην Ελλάδα και την Ευρώπη όταν με το καλό βρεθεί στο Στρασβούργο; Ενδεχομένως
μία ακόμη ψήφο συμπαράστασης στον Μαδούρο και καταδίκης του Ορμπαν. Τι άλλο αντιλαμβάνεται
η κυρία Λοΐζου από τη λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου; Λυπάμαι που θα το πω,
αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από το ξεθωριασμένο σύμβολο μιας Ελλάδας
παρωχημένης, που παλεύει να εξορκίσει τους καιρούς μας τραγουδώντας το
«Ακορντεόν».
(Τ.Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου