αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026

Εδώ ... γελάμε

 


                                                                                          (Δ.Χαντζόπουλος - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Αντισυστημισμός ... μετά ψεκασμού

 

«Η δημοσιογραφική – και εν τέλει πολιτική – πορεία του αείμνηστου Γιώργου Τράγκα αποτελεί ίσως την πιο ολοκληρωμένη ελληνική εκδοχή αντισυστημισμού μετά ψεκασμού. Ένα υβρίδιο λαϊκής αγανάκτησης, θεωριών συνωμοσίας και προσωπικής ευμάρειας.

Το σενάριο των καθημερινών «παραστάσεων» που ανέβαζε ο μακαρίτης – υποτίθεται χωρίς αναισθητικό – ήταν απλοϊκό, σχεδόν παιδικό, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικό. Από τη μία οι ελίτ των 5–10 οικογενειών που «εξουσιάζουν τον τόπο», τον οποίο παρομοίαζε με επαρχία στην κοιλάδα της Πεσαβάρ (κάπου ανάμεσα Πακιστάν και Αφγανιστάν), και από την άλλη ο λαός: μονίμως προδομένος, καταπατημένος και έτοιμος να σωθεί από το επόμενο μικρόφωνο.

Ο βίος του εκλιπόντος είναι υπόδειγμα του πώς μπορεί κανείς να πλουτίσει παριστάνοντας τον προστάτη των φτωχών, ενώ ταυτόχρονα απειλεί και εκβιάζει τους πλούσιους που δεν θέλουν να «τους πιάσει στο στόμα του». Μια win–win επιχειρηματική στρατηγική, βαφτισμένη κοινωνική ευαισθησία.

Τον θυμάμαι την περασμένη δεκαετία να κανοναρχεί κατά του ευρώ και των μνημονίων, ηγούμενος μερίδας αφελών που έβλεπαν την επιστροφή στη δραχμή ως καθολική λύση – από το δημόσιο χρέος μέχρι την τριχόπτωση.Αργότερα, με την πανδημία, δεν έχασε την ευκαιρία: ετέθη επικεφαλής του αντιεμβολιαστικού κινήματος, παρασύροντας πλήθος ανοήτων που ρίσκαραν τη ζωή τους στο όνομα ενός ανώριμου «αντισυστημισμού».

Στο ίδιο πανηγύρι συνυπήρχαν γιατροί που διψούσαν για δημοσιότητα, ακροδεξιοί που ανακάλυπταν ότι ο ιός δεν μεταδίδεται εντός ναών και αριστεριστές που, στο πλαίσιο της επαναστατικής γυμναστικής, οργάνωναν υπαίθριες συγκεντρώσεις μετάδοσης του ιού. Όλοι μαζί συνέβαλαν, ο καθένας με τον τρόπο του, στην αύξηση των θυμάτων.Όταν υπάρχει ζήτηση στην αγορά, θα βρεθούν 5–10 να πουλήσουν το προϊόν. Από αυτούς, 1–2 θα το κάνουν με ιδιαίτερη επιτυχία.

Ο αείμνηστος, αφού επί δεκαετίες «συνεισέφερε» στη δημοσιογραφία, επιχείρησε να την προσφέρει και δια της πολιτικής. Ίδρυσε κόμμα. Δήλωσε μάλιστα:«Δεν υπάρχει τίποτα πιο δεξιό από τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη… ως παλαιός Καραμανλικός, Κεντροδεξιός και ελευθερόφρων απεχθάνομαι τις ετικέτες».Το εντυπωσιακό είναι ότι οι εξαπατηθέντες, κάθε φορά που το «αντισυστημικό άλογο» στο οποίο πόνταραν αποδεικνύεται απατεώνας, δεν γίνονται προσεκτικότεροι. Αντιθέτως, με μεγαλύτερο πάθος αναζητούν τον επόμενο που θα τους χαϊδέψει τα αυτιά.

Η ιστορία με όσους πιστεύουν τους απατεώνες που τους λένε πως υπάρχει «διαρροή ηλεκτρικού» στο σπίτι και βγάζουν τα λεφτά και τα χρυσαφικά έξω, είναι ενδεικτική του μεγέθους της εξηλιθίωσης.Γιατί αυξάνεται το κοινό των αδαών; Οι αιτίες είναι πολλές: οικογένεια, αποξένωση, παιδεία, κοινωνικά δίκτυα (ως πολλαπλασιαστές) και μια ευημερία χωρίς κόπο που κληρονομήθηκε χωρίς να κατακτηθεί.

Δεν αμφιβάλλω ότι στο «σύστημα» υπάρχουν διεφθαρμένοι δημοσιογράφοι, πολιτικοί, δικαστές και εφοριακοί. Αξίζει να προσπαθούμε να περιορίσουμε τη διαφθορά. Αλλά όλοι αυτοί μοιάζουν με νήπια μπροστά στους δήθεν αντισυστημικούς που θέλουν απλώς να καβαλήσουν το σύστημα.Ο εκλιπών υπήρξε απλώς η κορυφή του παγόβουνου.Το παγόβουνο παραμένει».

                             (Απόσπασμα άρθρου του Κ. Στούπα από το liberal.gr)

 

 

 

 

Εδώ ...γελάμε

                                                                                               (Α.Πετρουλάκης -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Απόψεις...

 

 «Ο Τραμπ εξελέγη υποσχόμενος μαζικές απελάσεις. Δεν το ψιθύρισε. Το φώναξε. Και θεσμικά έχει την εξουσία να κατευθύνει την ομοσπονδιακή επιβολή της μεταναστευτικής νομοθεσίας. Μπορεί να μην αρέσει, μπορεί να τρομάζει, μπορεί να εξοργίζει, αλλά η Δημοκρατία δεν έχει νομιμοποίηση μόνο όταν συμφωνεί με τα πολιτικά πιστεύω του καθενός. Λειτουργεί με Σύνταγμα, νόμο, και εν τέλει επιβολή. Στην περίπτωση της Μινεσότας, η ICE (ομοσπονδιακή Υπηρεσία Επιβολής Μεταναστευτικής και Τελωνειακής Νομοθεσίας) έχει λάβει εντολή να εντοπίσει και να συλλάβει περίπου 60.000 άτομα που βρίσκονται παράνομα στη χώρα. Από αυτά τα 60.000 άτομα περίπου 5.000 είναι εγκληματίες. 

Οι τωρινές επιχειρήσεις, που έχουν προκαλέσει τόσες αντιδράσεις, αφορούν πρωτίστως τους παράνομους μετανάστες που είναι ταυτόχρονα και εγκληματίες. Γι’ αυτό πόλεις όπως η Μινεάπολη βρίσκονται μέσα στο κύμα. Όχι επειδή έγιναν ξαφνικά «συνοριακές» αλλά επειδή είναι αυτό που λέμε sanctuary cities ή states. Δηλαδή μια πόλη ή μια πολιτεία έχει επιλέξει, με κανόνες και οδηγίες προς τις τοπικές αρχές, να περιορίζει τη συνεργασία της τοπικής αστυνομίας με τις ομοσπονδιακές αρχές μετανάστευσης. Παράλληλα όμως, οι πόλεις αυτές έγιναν αγαπημένοι προορισμοί των παράνομων μεταναστών που κατά την προεδρία Μπάιντεν μπορεί και να ξεπέρασαν τα 8 εκατομμύρια. 

Όταν ο Τραμπ στέλνει την ICE μέσα σε πολιτείες (όπως η Μινεσότα) ή πόλεις που έχουν χτίσει πολιτική ταυτότητα πάνω στη μη συνεργασία, δεν κάνει απλώς επιβολή νόμου. Πηγαίνει σε έδαφος ήδη φορτισμένο, όπου το τοπικό σύστημα εξουσίας έχει κάθε κίνητρο να παρουσιάσει την ομοσπονδιακή παρουσία ως εισβολή. Έτσι η επιχείρηση δεν γίνεται μόνο επιχείρηση. Γίνεται σύμβολο. 

Αλλά η κυβέρνηση Τραμπ κάνει δύο βαριά λάθη. Πρώτον, υποτιμά την κλίμακα. Άλλο να φυλάς σύνορα - το οποίο κατάφερε με μεγάλη επιτυχία μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα - και άλλο να επιχειρείς την απομάκρυνση εκατομμυρίων ανθρώπων από την καθημερινή ζωή των πόλεων. 

Δεύτερον, η εικόνα της ισχύος δεν αντικαθιστά τη νομιμοποίηση. Αν η επιβολή του νόμου μοιάζει με στρατιωτική επιδρομή, αν οι κανόνες εμπλοκής είναι θολοί, αν η χρήση βίας θυμίζει αντανακλαστικό και όχι έσχατη λύση, τότε η κυβέρνηση δεν «επιβάλλει» τάξη. Παράγει αντίσταση. Και κάθε λάθος, κάθε αδικία, κάθε θύμα, γίνεται καύσιμο για ακριβώς τη σύγκρουση που υποτίθεται ότι θέλει να τελειώσει. 

Αν οι Δημοκρατικοί συνεχίσουν να παριστάνουν ότι ο νόμος είναι φασισμός και αν ο Τραμπ συνεχίσει να παριστάνει ότι μια γιγάντια κοινωνική πραγματικότητα λύνεται με επιχειρησιακή σκληρότητα, τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι «τάξη» ή «ανθρωπιά». Θα είναι κοινωνική αναταραχή κλίμακας».

                                                                                   (Αλ. Σκούρας-liberal.gr)

«Είμαι κι εγώ «ευρωγκρινιάρης». Ο «ευρωγκρινιάρης» διαφέρει από τον «ευρωσκεπτικιστή» ή τον «αντιευρωπαϊστή». Τα δύο τελευταία είδη της ευρωπανίδας είτε αμφισβητούν την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση και επιθυμούν τη διάλυσή της και την επιστροφή στα παλιά καλά έθνη-κράτη. Είτε δεν αμφισβητούν τη συγκρότησή της, όπως οι ευρωσκεπτικιστές, θεωρούν όμως ότι δεν έχει μέλλον και ότι κάποια στιγμή θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. Ο «ευρωγκρινιάρης» είναι άλλο είδος. Δέχεται την Ευρωπαϊκή Ενωση ως το σημαντικότερο πολιτικό εγχείρημα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσπαθεί να ελπίζει ότι έχει μέλλον στο παγκόσμιο στερέωμα και ότι έχει ρόλο να παίξει στην ανακατάταξη των ισορροπιών, πλην όμως δεν παύει να ενοχλείται από ορισμένα εκ των συστατικών χαρακτηριστικών της. Θα αναφέρω μερικά. 

Το πρώτο είναι ο υδροκεφαλισμός της γραφειοκρατίας της. Στην πιο δημοκρατική οργάνωση του σύγχρονου κόσμου είναι τουλάχιστον παράδοξο ότι ουσιαστικές αποφάσεις για τη λειτουργία της τις παίρνουν άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί. Σ’ αυτό νομίζω ότι οφείλονται ορισμένες συγγενείς διαμαρτίες της λειτουργίας της. Κυρίως η απουσία κοινής εξωτερικής πολιτικής και η προώθηση ομοσπονδιακών θεσμών. Στο όνομα μιας «πολυπολιτισμικής» κοινωνίας, η οποία δεν μπόρεσε ποτέ να συγκροτηθεί, οι ευρωπαϊκές ελίτ παραμέρισαν και τον Μιχαήλ Aγγελο και τον Χριστιανισμό, και εννοείται τον βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής παιδείας, τον ελληνορωμαϊκό κόσμο.

Το μέλλον της οικουμένης θα κριθεί από τη σύγκρουση των πολιτισμών. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι μουλάδες του Ισλάμ και ο άρχων του Κρεμλίνου. Καιρός να το παραδεχθούν και οι ηγέτες της Ευρώπης. Ναι, λοιπόν, είμαι «ευρωγκρινιάρης». Αυτό σημαίνει ότι βλέπω και ζω όπως όλοι μας τα προβλήματα της Ευρώπης όμως, παρ’ όλ’ αυτά, δεν βλέπω άλλο μέρος στην υφήλιο όπου θα μπορούσα να ζήσω όπως ζω στην Ευρώπη. Είναι σαν τη δημοκρατία του Τσώρτσιλ: το χειρότερο πολίτευμα ελλείψει άλλου. Κι όσο κι αν μας απογοητεύει, οφείλουμε να την υπερασπιστούμε και απέναντι στους εξωτερικούς εχθρούς, αλλά και στους εσωτερικούς, οι οποίοι υπονομεύουν τη συνοχή των κοινωνιών της».

                                                          (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Ατάκες...


 

Για όλα φταίν΄ οι άλλοι...

 

«Τι είναι αυτό που σπρώχνει τους ανθρώπους σε ακραίες ιδεολογίες αν όχι η φτώχεια και η δυστυχία; Θα έλεγα πως είναι η προσωπική αποτυχία του καθενός και πως μπορεί να τη διαχειριστεί. Η βασική παράμετρος που σπρώχνει κάποιους να υιοθετήσουν τον αναρχισμό, τον κομμουνισμό, τον φασισμό ή ναζισμό καθώς και άλλες ακραίες και βίαιες πολιτικοκοινωνικές ιδεολογίες έχει να κάνει με το πόσο καλά οι ίδιοι νοιώθουν με τον εαυτό τους. 

Αν υπάρχουν εξαιρέσεις; Βεβαίως, εννοείται. Κι ο κανόνας είναι πως ασχέτως που έχει φθάσει κάποιος, τι έχει καταφέρει με τη ζωή του, η έλλειψη αυτογνωσίας τον κάνει να ωθείται προς τα εκεί. Επειδή αυτό το «εκεί», ελπίζει πως θα του λύσει με τη φωτιά και το τσεκούρι όλα όσα θεωρεί πως τον βασανίζουν και για τα οποία έχει την απόλυτη πίστη πως δεν φταίει ο ίδιος.

Οι ιδεολογίες αυτές ούτως ή άλλως δεν στηρίζονται στην εκλογίκευση, στηρίζονται στο ένστικτο και στη μάζα. Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη, και τις περισσότερες φορές καθόλου σκέψη θα έλεγα. Αν έχεις αποτύχει στην επαγγελματική ή προσωπική σου ζωή δεν φταίνε οι επιλογές σου. 

Δεν φταίς που επέλεξες καριέρα και ξέμεινες στα 60 χωρίς οικογένεια. Δεν φταίς εσύ που όταν ήσουν σε μικρότερη ηλικία δεν εργαζόσουν και προτιμούσες να την περνάς τεμπέλικα και τώρα είσαι στην απόλυτη ανέχεια. Δεν φταις εσύ που στα 70 σου δεν έχεις ένσημα επειδή ήσουν συνεχώς στη λαμογιά. Δεν φταις εσύ που στα 40 σου έχεις λεφτά αλλά δεν έχεις σχέση, ή φίλους. 

Γενικώς, δεν φταις για τίποτα εσύ, φταίει κάποιος άλλος. Κι αυτόν τον άλλο σου τον βρίσκουν εύκολα αυτές οι ιδεολογίες. Είναι αυτός που έχει δουλειά, αυτός που έχει λεφτά, αυτός που έχει οικογένεια, είναι αυτός που είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του. Κι αυτό ορισμένοι, πολλοί στην πραγματικότητα, δεν το αντέχουν να το βλέπουν εφόσον δεν το βιώνουν οι ίδιοι. Κι εφόσον δεν το αντέχουν οι ίδιοι προτιμούν να το στερήσουν από όσους το έχουν.

Θέλει κόπο και ευθύνη η ελευθερία και η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θέλει τίποτα από τα δύο. Έτσι προτιμά την ιδεολογική αλυσίδα στο πόδι, το αυταρχικό ολοκληρωτικό τσιπάκι στον εγκέφαλο. Σου στερεί τον κόπο να σκεφτείς, σου στερεί και την ευθύνη αν αποτύχεις. Σκέφτονται άλλοι για σένα χωρίς εσένα. 

Σε τέτοιους ανθρώπους απευθύνονται πολιτικοί όπως ο Τσίπρας, η Κωνσταντοπούλου, ο Κουτσούμπας, ο Βελόπουλος και πόσοι άλλοι, και last but not least η Καρυστιανού, επειδή κι οι ίδιοι τέτοιοι είναι. Θύτες και θύματα ταυτοχρόνως. Σε τέτοιους ανθρώπους απευθύνονται οι οργανωμένοι σύλλογοι αθλητικών σωματίων. 

Είναι το ίδιο κοινό και είναι πολλοί, υπερβολικά πολλοί. Πρόθυμοι σκλάβοι που αναζητούν εναγωνίως εκεί έξω έναν εχθρό τη στιγμή που τον έχουν στον καθρέπτη απέναντι. Θέλει κότσια όμως ο καθρέπτης, και όλοι αυτοί κότσια δεν έχουν. Αν είχαν δεν θα κρύβονταν ως προβατίνες μέσα στο κοπάδι, θα άνοιγαν δικό τους μονοπάτι». 

                                                     (George Kalavesios- ευρωπαϊστές f/B) 

 

Εδώ ...γελάμε

 


                                                                                                    (Ηλ.Μακρής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ρήσεις...


 

Απόψεις...

 

«Μάθατε, φαντάζομαι, τι έγινε από τους …προοδευτικούς … Αριστερούς στον Βόλο. Όπου η Ισραηλινή κοινότητα, σε συνεργασία με την περιφέρεια Θεσσαλίας οργάνωσαν εκδήλωση για την ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Μάλιστα, προσκάλεσαν ως ομιλητή τον εξαίρετο πολιτικό αναλυτή, Σάκη Μουμτζή. Εκείνος αποδέχτηκε την πρόταση και ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για την εκδήλωση.

Όμως, ω της προοδευτικότητας, ξεσηκώθηκαν …εαμογενή απολιθώματα που αντέδρασαν στην παρουσία του Μουμτζή, επειδή… στο βιβλιογραφικό του έργο ΔΕΝ αναγνωρίζει το…έργο του ΕΑΜ –ΕΛΑΣ. Η απαίτηση ιδεολογικής συμμόρφωσης, η αξίωση να προσκυνά κανείς υποχρεωτικά το «ορθό» αριστερό αφήγημα, δεν είναι δημοκρατία. Είναι ωμός ιδεολογικός φασισμός.Η υποκρισία της Αριστεράς δεν έχει όρια: καταγγέλλει τον φασισμό, ενώ τον αναπαράγει αυτούσιο. Μιλά για δημοκρατία, ενώ εφαρμόζει πρακτικές πολιτικής Ιεράς Εξέτασης.

Έχει κι άλλο: Η περιφέρεια Θεσσαλίας, ζήτησε ανερυθρίαστα να ακυρωθεί η παρουσία και η εκφώνηση λόγου από τον Σάκη Μουμτζή!! Επειδή -και καλά- υπήρχε πιθανότητα επεισοδίων. Κι όντως ακυρώθηκε η παρουσία του πολιτικού αναλυτή.Όμως, όταν η Πολιτεία υποχωρεί απέναντι σε απειλές, δεν αποτρέπει τη βία — τη νομιμοποιεί. Και όταν θυσιάζει την ελευθερία του λόγου στον φόβο των τραμπούκων, παύει να λειτουργεί ως δημοκρατική Πολιτεία. 

Η Αριστερά δεν πιστεύει στην ελευθερία του λόγου. Πιστεύει μόνο στην ελευθερία του δικού της λόγου. Όλοι οι άλλοι οφείλουν να σωπαίνουν, να συμμορφώνονται ή να ακυρώνονται.Είναι δυνατόν θλιβερές μειοψηφίες με σαφή φασιστικά – ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά και συνεχή ρητορική διχασμού και μίσους, να «καπελώνουν» αδίστακτα και με θράσος μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας και να τα φιμώνουν; Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τον Σάκη Μουμτζή. Αφορά το αν θα επιτρέψουμε σε μια αυταρχική, ιδεοληπτική μειοψηφία να μετατρέψει τον δημόσιο λόγο σε ιδεολογικό στρατόπεδο λογοκρισία».

                                                        (Ν. Γ. Σακελλαρόπουλος- emvolos.gr)

«ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΝΕΑΡΟ ΓΙΟ, ο οποίος πηγαίνει αρκετά συχνά στο γήπεδο (όπως έκανε κι ο πατέρας του κάποτε), ταξιδεύοντας μέχρι και το εξωτερικό για την ομάδα του, μου εξομολογήθηκε χθες, σα να μαρτυρά κάτι απόκρυφο, πόσο τον τρόμαξε η σκέψη ότι όχι μόνο θα μπορούσε να βρεθεί το παιδί του στη θέση των επτά νεκρών οπαδών του ΠΑΟΚ αλλά και ότι μετά θα γινόταν άλλο ένα επιφανές όνομα στο ηρώο των πεσόντων «για την ομάδα», άλλο ένα πανό στο πέταλο των οργανωμένων, άλλος ένας οσιομάρτυρας της οπαδικής αίρεσης. 

Για κάποιο λόγο, αν σκοτωθείς σε μετακίνηση που έχει να κάνει με αγώνα της ομάδας σου, δεν είσαι πλέον κοινός θνητός όπως τα υπόλοιπα θύματα πολύνεκρων τροχαίων ατυχημάτων, αλλά έχεις αναληφθεί στο πεδίο των συμβόλων και των μύθων.Των μύθων της κουλτούρας του σκληρού οπαδισμού, η οποία έδωσε έξτρα περιεχόμενο και συγκινησιακή αιχμή στην κάλυψη της τραγωδίας από τα μέσα, η οποία διανθίστηκε από την αναμετάδοση συνθημάτων όπως «θέλω τον δικέφαλο στον τάφο μου απάνω» και «αδέλφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε» (παρότι εν προκειμένω μοιάζει μάλλον ατυχής η χρήση του ρήματος «οδηγώ»).  

Μετά όμως από την δημοσίευση των αποτελεσμάτων της τοξικολογικής εξέτασης που διενέργησαν οι ρουμανικές αρχές, σύμφωνα με την οποία – και με κάθε επιφύλαξη – «διαπιστώθηκε η παρουσία δύο ψυχοδραστικών ουσιών, συγκεκριμένα κάνναβης και κοκαΐνης, ενώ επίσης, επιβεβαιώθηκε και η παρουσία αλκοόλ στο αίμα του οδηγού» του μοιραίου βαν, το αφήγημα (στο διαδίκτυο τουλάχιστον, αν όχι ακόμα στα κανάλια) άλλαξε άρδην και με τον πιο προσβλητικό για τη μνήμη των άτυχων εκδρομέων, τρόπο.Από την αγιοποίηση περάσαμε στον κανιβαλισμό. Τα αδικοχαμένα «αετόπουλα» έγιναν ανεύθυνα «πρεζάκια», που, όπως κατά κόρον γράφτηκε, «ευτυχώς που έπεσαν πάνω σε νταλίκα και δεν πήραν μαζί τους καμιά αθώα οικογένεια».

                                                                              (Δ.Πολιτάκης-Lifo.gr)

 



 

Ρήσεις...


 

Απόψεις...

 

« "Λαέ ντροπή σου για την εκλογή σου"- Το παραπάνω άκρως προσβλητικό σύνθημα για τη νεότευκτη δημοκρατία μας ακούστηκε την επομένη των πρώτων εκλογών μετά τη δικτατορία, όταν τα ριζοσπαστικοποιημένα πλήθη περίμεναν «στις 18 σοσιαλισμό». Και αντί για σοσιαλισμό, τους ήρθε το 54% του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και ευτυχώς! Εκτοτε είθισται, όταν ένα εκλογικό αποτέλεσμα δεν μας αρέσει, αντί να ψάχνουμε να βρούμε γιατί συνέβη αυτό, να ειρωνευόμαστε ή και να κατηγορούμε ακόμα, αυτούς που το διαμόρφωσαν.

Στις μέρες μας υπάρχει ένας διάχυτος αντισυστημισμός ο οποίος αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις. Και αυτός ο αντισυστημισμός, στη σημερινή του έκταση, είναι δημιούργημα της μνημονιακής περιόδου, τότε που μετακινήθηκαν απότομα οι πλάκες της ελληνικής κοινωνίας. 

Ο αντισυστημισμός ήρθε για να μείνει. Το ότι μπορεί σε κάθε εκλογική αναμέτρηση να βρίσκει κυριαρχικά την πολιτική του έκφραση σε διαφορετικά πρόσωπα και παρατάξεις, με εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές συντεταγμένες, αυτό είναι ένα από τα κλασικά χαρακτηριστικά του. Τη Χρυσή Αυγή, την Τράπεζα της Ανατολής και τα αντισυστημικά κόμματα της Αριστεράς τα συνδέει μια υπόγεια γραμμή η οποία και ορίζει τους κοινούς τόπους τους.Ας εκπαιδευτούμε να συνυπάρχουμε με όλους αυτούς με τους οποίους έχουμε μια ριζικά αντίθετη άποψη για τη γελοιότητα και τη σοβαρότητα, για το τι είναι λογικό και τι παράλογο».

                                                                (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Το χειρότερο είναι ότι δεν μπορείς να μην τον πάρεις στα σοβαρά. Εχει τέτοια δύναμη στα χέρια του που δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, ακόμη κι όταν συμπεριφέρεται ως υπερήλικος παλίμπαις, ο οποίος απαιτεί να του κάνουν όλες τις χάρες. Το χειρότερο είναι ότι ακόμη κι αν τον πάρεις στα σοβαρά, τίποτε δεν σε εξασφαλίζει. 

Υποσχέθηκε στους Ιρανούς ότι είναι έτοιμος να τους βοηθήσει να απαλλαγούν από την τυραννία των μουλάδων. Πόσοι είναι οι νεκροί του ξεσηκωμού ουδείς γνωρίζει. Οπως και κανείς δεν γνωρίζει τι απέγινε εκείνη η βοήθεια που τους υποσχέθηκε ο παλίμπαις και η οποία δεν έφτασε ποτέ. Εστησε μια ολόκληρη υπερπαραγωγή στη Βενεζουέλα με τη σύλληψη του Μαδούρο, όμως οι ταλαίπωροι Βενεζουελανοί αλλαγή καθεστώτος δεν είδαν. Και απ’ ό,τι όλα δείχνουν, δεν πρόκειται να δουν. Θα μου πείτε, οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν όσους Αφγανούς είχαν συνεργαστεί μαζί τους, όπως και παλιότερα τους Βιετναμέζους, που σκαρφάλωναν στην ταράτσα της πρεσβείας για να σωθούν.

Πώς μπορείς να πάρεις στα σοβαρά έναν ηγέτη ο οποίος δίνει στη δημοσιότητα την αλληλογραφία του με έναν άλλον ηγέτη; Και αυτοί οι δύο ηγέτες είναι σύμμαχοι. Είναι θυμωμένος με το ΝΑΤΟ, έναν από τους βασικούς πυλώνες της ισορροπίας του μεταπολεμικού κόσμου. Η χώρα του το βοηθάει, λέει, όμως αυτό δεν βοηθάει τη χώρα του. Γι’ αυτό διασύρει τη Δανία, μια χώρα που στάθηκε στο πλευρό των ΗΠΑ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή. Θέλει τη Γροιλανδία. Δεν διανοείται να μην την αποκτήσει. 

Η περίπτωση Τραμπ ξεπερνάει τις αδυναμίες του διεθνούς δικαίου. Ο ανορθολογισμός του, ο ανεξέλεγκτος ναρκισσισμός του, ιδιότητες που τις μοιράζεται με τους άλλους «μεγάλους» της γης, προκαλούν την ανασφάλεια που αισθάνεται κάποιος ο οποίος διαπιστώνει ότι η βλάβη του κινητήρα αποκάλυψε την ψυχασθένεια του πιλότου».

                                                       (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)


Εδώ... γελάμε


                                                                                                 (Α.Πετρουλάκης - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
 

Απόψεις...

 

 «Η συμφωνία ελευθέρου εμπορίου ΕΕ και Ινδίας που ανακοινώθηκε χθες δεν είναι μια ακόμη τεχνική πράξη των Βρυξελλών. Είναι μια σπάνια στιγμή που η Ευρώπη διαλέγει να ανοίξει αντί να κλειδώσει. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η συμφωνία προβλέπει κατάργηση ή μείωση δασμών για το 96,6% της αξίας των εξαγωγών αγαθών της ΕΕ προς την Ινδία, με εκτιμώμενη εξοικονόμηση περίπου 4 δισ. ευρώ τον χρόνο σε δασμούς για τους ευρωπαϊκούς εξαγωγείς και προοπτική υπερδιπλασιασμού των ευρωπαϊκών εξαγωγών αγαθών προς την Ινδία έως το 2032. 

Γιατί να μας νοιάζει όμως αυτή η συμφωνία, πέρα από τα μεγάλα νούμερα; Διότι το ελεύθερο εμπόριο είναι, στην ουσία του, ένα δημοψήφισμα υπέρ του καταναλωτή. Κόβει τον κρυφό φόρο που λέγεται δασμός, σπάει καρτέλ και ολιγοπώλια που ζουν από την προστασία, και αναγκάζει επιχειρήσεις και κράτη να γίνουν σοβαρά, να επενδύσουν, να καινοτομήσουν, να σταματήσουν να κρύβουν την ανεπάρκεια πίσω από ρυθμιστικά τείχη. Οι δασμοί δεν προστατεύουν τον λαό, προστατεύουν προνομιακές μειοψηφίες. 

Στην Ευρώπη του 2026, αυτή η υπενθύμιση αξίζει χρυσάφι.Η Ινδία, από την άλλη, δεν είναι ένας εύκολος εμπορικός εταίρος. Είναι μια τεράστια αγορά με παραδοσιακά υψηλούς δασμούς και ένα κράτος που αγαπά τη γραφειοκρατία όσο και εμείς. Ακριβώς γι’ αυτό έχει σημασία η συμφωνία. Όταν μειώνονται δασμοί και απλουστεύονται τελωνειακές διαδικασίες, κερδίζουν οι υγιείς επιχειρήσεις και χάνουν οι μεσάζοντες της άδειας, της υπογραφής και της καθυστέρησης».

                                                                        (Αλ. Σκούρας-liberal.gr)

«Εδώ στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου είμαστε πια απολύτως εξαρτημένοι από εργαλεία και υπηρεσίες αμερικανικών εταιρειών τεχνολογίας. Σχεδόν όλες οι αναζητήσεις στο ίντερνετ γίνονται στο Google, σχεδόν όλοι χρησιμοποιούν είτε iPhone είτε κινητό με Android και οι υπολογιστές μας είναι συχνά αμερικανικών εταιρειών, με αμερικανικού σχεδιασμού τσιπάκια. Επιπλέον, το 70% των ψηφιακών εργαλείων που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη τρέχουν σε cloud υπηρεσίες τριών αμερικανικών εταιρειών. 

Εξαρτιόμαστε από το αμερικανικό GPS, από εταιρείες όπως η Cloudflare για βασικές υποδομές και του δικού μας ίντερνετ, και από την αμερικανική Starlink για δορυφορικό ίντερνετ. Επίσης, σχεδόν όλα τα εργαλεία για δουλειά και διασκέδαση –από τα προϊόντα γραφείου της Microsoft, της Adobe ή της Salesforce μέχρι τα social media, τις υπηρεσίες messaging, τις ψηφιακές αγορές και τις υπηρεσίες streaming– είναι αμερικανικά. Κι αυτό θεωρούσαμε ότι ήταν ΟΚ, όταν οι ΗΠΑ ήταν μια σταθερή, ειρηνική και προβλέψιμη σύμμαχος. 

Τώρα; Μια στραβή να γίνει και, όπως αποδεικνύεται, ο Τραμπ μπορεί να μας κλείσει την πρόσβαση σε εργαλεία από τα οποία εξαρτώνται όχι μόνο η δουλειά και η καθημερινότητά μας, αλλά και οι δημόσιες υπηρεσίες, τα δίκτυα logistics, ο στρατός, οι κρίσιμες υποδομές, ολόκληρη η σύγχρονη ζωή που έχουμε συνηθίσει εδώ, στην Ευρώπη».

                                                      (Θ. Γεωργακόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)


Χωρίς... σχόλια

                                                                                                        (iefimerida.gr)

 

Απόψεις...

 

«Οι Κούρδοι της Συρίας, που τα τελευταία χρόνια υπήρξαν σύμμαχοι των ΗΠΑ και συνέβαλαν καθοριστικά στην αποδόμηση του Ισλαμικού Κράτους, παραδόθηκαν από τις ΗΠΑ του Τραμπ στα σχέδια της Τουρκίας και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.Οι ΗΠΑ του Τραμπ φαίνεται να ικανοποιούν τις επιθυμίες της Τουρκίας στην περιοχή, ακόμη και όταν αυτές θίγουν τα συμφέροντα του Ισραήλ.Τούτο αποτελεί σαφές μήνυμα για χώρες όπως η Ελλάδα, οι οποίες έχουν σοβαρές διαφορές με την Τουρκία. 

Αυτό που συμφέρει πρωτίστως την Ελλάδα και τις ευρωπαϊκές χώρες είναι η ενδυνάμωση και η αυτονόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να υπάρξει σοβαρή ευρωπαϊκή παρουσία απέναντι στις ΗΠΑ και στιςανερχόμενες δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ινδία, απαιτείται περαιτέρω οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ενοποίηση της Ευρώπης.Μέχρι να συμβεί αυτό –και αν τελικά συμβεί– η συμμαχία με το Ισραήλ αποτελεί τον πλέον αξιόπιστο άξονα αποτροπής απέναντι στα νεοοθωμανικά σχέδια της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή».

                                                                             (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Στη Μινεάπολη εδώ και μέρες συμβαίνουν αδιανόητα πράγματα. Ανάμεσα σε δεκάδες άλλα, υπάρχει η φωτογραφία ενός πεντάχρονου αγοριού που κρατείται έξω από το σπίτι του. Υπάρχει το βίντεο ενός πράκτορα που κυνηγά έναν έφηβο μέσα στο χιόνι σε έναν δρόμο κατοικημένης γειτονιάς, καθώς το παιδί φωνάζει στα ισπανικά «είμαι νόμιμος».  Υπάρχουν επίσης πολλά περιστατικά όπου σταματούν αυτοκίνητα, σπάνε τα τζάμια, σέρνουν έξω τους οδηγούς, τους τραμπουκίζουν, τους χτυπούν, τους συλλαμβάνουν. Ενίοτε τους σκοτώνουν κιόλας, όπως έγινε με τη Ρενέ Γκουντ στις 7 Ιανουαρίου. 

Ο τρόμος στους δρόμους, προσωποποιημένος. Τάγματα ασφαλείας, με χαρακτηριστικά παρακρατικών συμμοριών. Αυτό που συμβαίνει πλέον στην Αμερική δεν αφορά τα ασφαλή σύνορα ούτε μόνο τους μετανάστες. Δεν αφορά μόνο τις μειονότητες, όπως παλαιότερα τους μαύρους Αμερικανούς. Αφορά οποιονδήποτε βρίσκεται απέναντι στον Τραμπ και στο καθεστώς που οικοδομεί. Οι πολίτες αισθάνονται φόβο. Κάποιοι λένε ανοιχτά ότι δεν θέλουν να βγαίνουν από το σπίτι τους. 

Η γυναίκα που τράβηξε ένα από τα βίντεο της δολοφονίας του Σαββάτου δήλωσε πως φοβάται να επιστρέψει στο σπίτι της, μη συλληφθεί. Κι όμως, αν αυτά τα βίντεο δεν υπήρχαν, δεν θα ξέραμε τι έχει συμβεί. Το κινητό αποδεικνύεται το μόνο «όπλο» στα χέρια των πολιτών απέναντι στη βία».

                                                                     (Δ. Γκρους- protagon.gr)

«Η OpenAI, η δημιουργός του ChatGPT είναι η πολυτιμότερη ιδιωτική εταιρεία στον κόσμο, με τεράστιες επενδύσεις. Μόνο τους τελευταίους μήνες ανακοίνωσε σχέδια για επενδύσεις ύψους 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων σε κέντρα δεδομένων και συμφωνίες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων με αρκετούς κατασκευαστές τσιπ.

Η εταιρεία χρησιμοποιεί εντατικά πόρους του σήμερα προκειμένου να μας προσφέρει ένα μέλλον που σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της OpenAI, Sam Altman, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα δώσει όλες τις απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα, όπως είναι η κλιματική αλλαγή, οι περιορισμένοι πόροι και ο καρκίνος, ενώ θα εξασφαλίσει την ελεύθερη πρόσβαση στη μόρφωση και την απελευθέρωση των ανθρώπων από την εργασία, καθώς θα δημιουργήσει «παγκόσμιο πλούτο».

                                                                                 (Μ. Βενέτη-liberal.gr)



Ρήσεις...

 
                                                                                                                          (ευρωπαϊστές f;/B)
 

Απόψεις...

 

«Στις διεθνείς σχέσεις εδώ και μερικούς μήνες έχει μπει ένας καινούργιος όρος: TACO. Είναι τα αρχικά της φράσης «Trump always chickens out», δηλαδή «ο Τραμπ συνέχεια κάνει πίσω», σε ελεύθερη μετάφραση. Ο όρος περιγράφει ένα φαινόμενο που έχουμε δει επανειλημμένα από το 2016 κι ύστερα: τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να ανακοινώνει μια εξωφρενική πρωτοβουλία και, μετά από τις έντονες αντιδράσεις των αγορών, ξένων χωρών, δικαστηρίων ή άλλων «αντιπάλων», να την παίρνει σιωπηρά πίσω. 

Το είδαμε να συμβαίνει ξανά και ξανά με τις παλινωδίες στο θέμα των δασμών, ή στην προσπάθεια να εξαναγκάσει τον διοικητή της FED σε παραίτηση, ή στην προσπάθεια να στείλει το στρατό σε πόλεις όπως το Λος Άντζελες και το Σικάγο ή, τώρα, στην εξωφρενική του απόπειρα να προσαρτήσει τη Γροιλανδία. Ειδικά αυτή η πρώτη χρονιά της δεύτερης διακυβέρνησης Τραμπ δείχνει ότι ο άνθρωπος αυτός, μαζί με το καθεστώς του, είναι μεν αποχαλινωμένος και ανεξέλεγκτος στις προθέσεις, αλλά επίσης και εντελώς απρόθυμος να κάνει πολύ μεγάλη προσπάθεια για το οτιδήποτε. Είναι αυτό που στα ελληνικά αποκαλούμε «ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα».

                                                     (Θ. Γεωργακόπουλος- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Την εβδομάδα που πέρασε οι ισραηλινές δυνάμεις ανατίναξαν άλλα δύο τούνελ που βρισκόταν στην κίτρινη περιοχή. Το ένα είχε μήκος ένα χιλιόμετρο και το άλλο τέσσερα. Ο πόλεμος εκεί κράτησε σχεδόν δυόμισι χρόνια και το σύστημα των σηράγγων της Χαμάς εξακολουθεί να υφίσταται. Συγχρόνως, δεν έχει παραδώσει τα όπλα, όπως προέβλεπε η πρώτη φάση της συμφωνίας. Η ηγεσία της θέτει δύο όρους για να αφοπλιστεί: Πρώτον, να μετατραπεί σε πολιτικό κόμμα που θα συμμετάσχει στις συζητήσεις για την επόμενη ημέρα και δεύτερον, τα μέλη της να τύχουν αμνηστίας».

                                                               (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

«Θα πει κανείς, εδώ γίνονται σημεία και τέρατα, η συνεπιμέλεια της Κεφαλογιάννη μάς πείραξε; Οχι. Μας πείραξε το γεγονός ότι διάφοροι σε αυτήν την κυβέρνηση συνέπραξαν ώστε να μετατραπεί το νομοθετικό σώμα της χώρας και η κοινοβουλευτική διαδικασία σε προσωπικό service μιας υπουργού. Κι αυτό θα έπρεπε να μας πειράζει όποιος κι αν κυβερνούσε ».

                                                                 (Μ. Δεδούση-Protagon.gr)

«Είναι άλλο πράγμα να τσακίζεις την εγκληματικότητα και άλλο να έχεις αμολύσει ένα στρατό ανεξέλεγκτων και ανεκπαίδευτων χιλιμπίλι πιστολάδων στο δρόμο να δρουν σαν Πραιτωριανοί του Τραμπ χωρίς όρια.Η διολίσθηση στη διάλυση των ΗΠΑ είναι ταχύτατη».

                                                                            (Protagon.gr)



Ρήσεις...


                                                                                                                           (idiotes f/B)

 

Απόψεις...

 

«Η κυρία Μαρία Νεγρεπόντη - Δεληβάνη δεν είναι κάποιο τυχαίο πρόσωπο στην ακαδημαϊκή κοινότητα και στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Προφανώς δεν θα αναφέρω το πλούσιο βιογραφικό της. Συνεπώς ό,τι λέει έχει τη σημασία του καθώς είναι απόψεις και θέσεις ενός συγκροτημένου ανθρώπου. Έτσι, με έκπληξη διάβασα την άποψή της ότι η πατρίδα μας βρίσκεται σε τέτοιο σημείο ώστε μόνον μια επανάσταση, που ενδεχομένως θα είναι και αιματηρή, θα είναι η λύση. Ολοκλήρωσε δε τη σκέψη της λέγοντας πως «οι εκλογές δεν αρκούν κάθε τέσσερα χρόνια, φαίνεται». 

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως η κυρία Μ. Νεγρεπόντη - Δεληβάνη βρίσκεται παρά την κυρία Μαρία Καρυστιανού, επέχουσα θέση συμβούλου της. Και η κυρία Καρυστιανού βρίσκεται πλέον εντός της πολιτικής και όχι στις παρυφές της. Συνεπώς το τι υποστηρίζει η κυρία Νεγρεπόντη - Δεληβάνη δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε ως μια εκκεντρική άποψη. Επίσης να σημειώσω πως ήταν υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν».

                                                                          (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

 «Υπερμεγέθη κομπολόγια, σταματημένα ρολόγια, τούρκικες τουαλέτες. Φθηνές εκδόσεις βιβλίων ανακατεμένες με συλλεκτικά Βίπερ. Ρομά-καλόγριες που πουλάνε βεντάλιες ή ομπρέλες ή κομποσκοίνια, και μοιράζουν δωρεάν κατάρες ανάλογα με τον καιρό. Πινακίδες που διαφημίζουν προϊόντα υπό εξαφάνιση, όπως κάρτες για καρτοτηλέφωνα. Ταξιτζήδες που επιλέγουν πελάτες. Οδηγοί λεωφορείων που φωνάζουν στους επιβάτες τη στάση στην οποία σκοπεύουν να κατέβουν για να τοποθετήσουν τις αποσκευές τους αναλόγως: στη δεξιά πλευρά ή στην αριστερή. Μια επίσκεψη στον σταθμό ΚΤΕΛ του Κηφισού είναι σαν νεορεαλιστικό διήγημα του Ταχτσή. 

Οι συζητήσεις, οι φωνές, τα βρισίδια, το σάουντρακ (σχεδόν πάντα άγνωστα μπουζούκια) θυμίζουν την Ελλάδα που θα θέλαμε να ξεχάσουμε ή, έστω, να θυμηθούμε – εξαρτάται από τον βαθμό νοσταλγίας του παρατηρητή. Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το χαρούμενο ορόσημο της μετάβαση από μια «καθυστερημένη» βαλκανική χώρα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, χρονολογείται η συζήτηση της μεταφοράς του σταθμού στον Ελαιώνα.

 Οι μακέτες δείχνουν μια γυάλινη οροφή κι ένα μοντέρνο hub, που θυμίζει λίγο τον κεντρικό σταθμό στο Βερολίνο. Ισως δεν είναι τυχαίο που οι ανθρώπινες φιγούρες φορούν κίτρινα αδιάβροχα. Κυλιόμενες σκάλες, αφαιρετικά γλυπτά που μοιάζουν με γυμνά δέντρα, υπερσύγχρονα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων σκιαγραφούν τη συγκοινωνιακή ουτοπία, που μάλλον δεν θα καταφέρουν ποτέ να αποκτήσουν οι Αθηναίοι.  Οι μελέτες έχουν ολοκληρωθεί, έχουν εγκριθεί από τα αρμόδια υπουργεία, αλλά εκκρεμεί ο φορέας υλοποίησης του έργου, που θα προχωρήσει με τη μορφή παραχώρησης».

                                                              (Ξ. Κουναλάκη –ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Εχουμε μια σημαντική τροποποίηση του Αστικού Κώδικα, η οποία περνάει νύχτα, κρυμμένη μέσα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών και τη συνυπογράφει η υπουργός Τουρισμού, η οποία έχει άμεσο ενδιαφέρον. Εάν τα διαβάζαμε για άλλη χώρα αυτά, θα βάζαμε τα γέλια. Εν προκειμένω, μάλλον πρέπει να βάλουμε τα κλάματα».

                                                             (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)


Εδώ ...γελάμε

 

                                                                                 (Α.Πετρουλάκης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Απόψεις...


«Κατά τη συζήτηση στη Βουλή, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ κ. Καιρίδης κατέθεσε την άποψη του τίτλου: καλή η ποιότητα, αλλά να μας βλέπουν κιόλας. Ενημέρωσε το κοινοβούλιο πως ο ελληνικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας έχει μακράν το μικρότερο μερίδιο αγοράς, τηλεθέαση – άρα και διαφημίσεις – από όλους τους δημόσιους φορείς της Ευρώπης. Η Γενική Διευθύντρια Προγράμματος κ. Κοζάκου δήλωσε σε συνέντευξή της προ μηνός πως την εταιρεία δεν ενδιαφέρει η τηλεθέαση γιατί προσφέρει «ποιότητα και ήθος».

Την εβδομάδα που ο κ. Καιρίδης ψήφιζε με χαρά μεγίστη το νομοσχέδιο Μαρινάκη, η εβδομαδιαία τηλεθέαση της ΕΡΤ1 ήταν 3.7% (στοιχεία Nielsen). Πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό του «κυρίως» καναλιού του δημόσιου φορέα από τον Σεπτέμβριο 2013! Πρέπει να είναι ο απόλυτος ιστορικός πάτος. Η ΕΡΤ χρηματοδοτείται κατά 90%-95% από το ανταποδοτικό τέλος. Το πρόγραμμά της πρέπει να ανταποδίδει στους υποχρεωτικώς συνδρομητές της. Δηλαδή, να προσφέρει ποιοτικό πρόγραμμα το οποίο όμως να θέλει να το καταναλώσει το τηλεοπτικό κοινό. 

Οι δαπάνες για μισθωμένο πρόγραμμα (βασικό περιεχόμενο του ERTflix) από €2.1 εκατ το 2022 έφθασαν τα €8.2 εκατ το 2024, με πρακτικώς μηδενικά έσοδα από την πλατφόρμα, ούτε καν στήριξη του τηλεοπτικού προγράμματος. Η αναφορά στα υψηλά νούμερα θεάσεων ERTflix είναι παραπλανητική. Το ζήτημα είναι πως εν προκειμένω «λεφτά όντως υπάρχουν» – η υποχρεωτική συνδρομή 6.5 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων – και η απαξίωση είναι χωρίς επιπτώσεις, ενώ υπάρχουν δεκάδες εκατομμυρίων κάθε χρόνο να κάνουν όλοι τη δουλίτσα τους».

                                                         (Γ.  Προκοπάκης-ATHensvoice)

«Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στις αγοραπωλησίες ακινήτων και στη διαδικασία για την έκδοση οικοδομικών αδειών. Μία αγορά που άλλοτε έδινε πνοή στην ελληνική Οικονομία, σήμερα είναι αιχμάλωτη της γραφειοκρατίας και της ανικανότητας των υπηρεσιών του κράτους. Από τη στιγμή που κάποιος μπαίνει στη διαδικασία της τακτοποίησης ή της άδειας οικοδομής, έχει ήδη εμπλακεί σε μια αληθινή περιπέτεια. Εκατό μεταρρυθμίσεις κι αν εξαγγείλουν, οι πολίτες «μετράνε» αυτά που τους διαλύουν την καθημερινότητα…

Αυτά είναι κύριοι Χατζηδάκη και Σκέρτσο. Σε μια χώρα που το ακίνητο ήταν το στήριγμα της Οικονομίας, αλλά και το βασικό μέσο αποταμίευσης της μεσαίας τάξης, καταφέραμε να είναι σήμερα τα πράγματα χειρότερα από οποιαδήποτε άλλη εποχή. Θα μας πείτε ότι η μετάβαση στο κτηματολόγιο ήταν δύσκολη. Ότι έπρεπε να γίνουν οι τακτοποιήσεις, όσο επώδυνο κι αν ήταν. Θα τα πείτε όλα αυτά, αλλά δεν θα απαντήσετε στο μόνο πράγμα που ενδιαφέρει τον πολίτη: Γιατί δεν κάνει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά την δουλειά του;»

                                                                        (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Γιατί είναι τόσο δύσκολο να συνεννοηθούν οι γονείς για τα παιδιά τους όταν χωρίζουν; Να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις; Διότι ο εγωισμός πρυτανεύει. Λίγοι συνειδητοποιούν, όταν αποκτούν παιδιά, ότι η ζωή τους δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια και ότι θα πρέπει να κάνουν πέρα μεγάλο κομμάτι του εαυτού τους. Ας κατανοήσουμε τα βασικά: Γιατί κάνουμε παιδιά; Για εμάς ή για αυτά;»

                                                                      (Μ. Δεδούση- Protagon.gr)



Xωρίς ... σχόλια

 


                                                                                                                                        (THETOC.gr)

Aπόψεις...

 

«Τεράστια έκπληξη προκάλεσε η «παρέμβαση» της Άννας Διαμαντοπούλου που σε συνέντευξή της στα Παραπολιτικά ζήτησε την κατάργηση της ενεργειακής συμφωνίας με τους Αμερικανούς. Δεν το ζήτησε ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Ούτε καν η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Και δεν ξέρουμε ποιος πέταξε αυτήν την «καταπληκτική ιδέα». Κι επειδή παρακολουθώ Θανάση Αυγερινό, ούτε από εκεί το άκουσα! Η Άννα Διαμαντοπούλου, όμως, το τόλμησε και σήκωσε τη σημαία του αντιαμερικανισμού!

H Άννα Διαμαντοπούλου σήκωσε ψηλά τη σημαία του αντιαμερικανισμού και ζήτησε επί της ουσίας να… καταργηθεί ο Κάθετος Διάδρομος! Να μην προχωρήσει η συμφωνία με τους Αμερικανούς για το LNG, ως ευρωπαϊκό αντίμετρο στην πολιτική Τράμπ! Ζήτησε, δηλαδή, να μπει μπροστά η Ελλάδα απέναντι στον Τραμπ και να τινάξει στον αέρα μια συμφωνία που εξυπηρετεί απόλυτα τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας μας».

                                                                       (Ο Ανάλγητος- liberal.gr)

«Να ενημερώσω τον αναγνώστη πως στη Λάρισα έχει διαμορφωθεί ένας ειδικός χώρος για 200 περίπου δικηγόρους και εκατοντάδες δημοσιογράφους, συν βεβαίως και τους συγγενείς των θυμάτων. Είναι προφανές πως αν η θέση της κυρίας Καρυστιανού για αλλαγή της έδρας γινόταν δεκτή θα έπρεπε να βρεθεί ένας άλλος χώρος και να διαμορφωθεί ανάλογα, κάτι το ιδιαίτερα χρονοβόρο. Με δεδομένο πως τους πρώτους μήνες του 2027 θα διεξαχθούν εκλογές η κυρία Καρυστιανού θα ήθελε να προσέλθει σε αυτές και με τις δύο ιδιότητες της: και ως η μάνα των Τεμπών και ως πολιτικός αρχηγός. Όμως, δε θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί πολιτικά την πρώτη ιδιότητά της, αν ξεκινήσει η δίκη και αρχίσουν οι αποκαλύψεις».

                                                                          (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

«Το ερώτημα δεν είναι «πώς μια καθηγήτρια έφτασε να φιμώσει μαθητή», αλλά πώς η ίδια εξακολουθούσε να υπηρετεί στη θέση της. Αυτό που προκαλεί πραγματική οργή δεν είναι μόνο η πράξη. Είναι το μοτίβο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά στην ελληνική πραγματικότητα. Το σχολείο δεν είναι απλώς ένας χώρος μάθησης, είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας».

                                                                 (Λ. Σταμπούλογλου-protagon.gr)

«Εχουμε μια σημαντική τροποποίηση του Αστικού Κώδικα, η οποία περνάει νύχτα, κρυμμένη μέσα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών και τη συνυπογράφει η υπουργός Τουρισμού, η οποία έχει άμεσο ενδιαφέρον. Εάν τα διαβάζαμε για άλλη χώρα αυτά, θα βάζαμε τα γέλια. Εν προκειμένω, μάλλον πρέπει να βάλουμε τα κλάματα».  

                                                                                   (Protagon.gr)


Ρήσεις...

                                                                                                                  (ευρωπαϊστές f/B)
 

Απόψεις...

 

@ Ο οργανισμός βοήθειας Islamic Relief Sweden (IRS) ήταν από τα αγαπημένα παιδιά της Σουηδίας."Ποιος είναι ο σκοπός σας;" τους ρώτησαν. "Είμαστε ένας φιλανθρωπικός οργανισμός και η αποστολή μας είναι να μειώσουμε τα βάσανα, να προωθήσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη και να υποστηρίξουμε τη βιώσιμη παγκόσμια ανάπτυξη" απάντησαν οι Μουσλίμ. "Ε, αφού είναι έτσι να σας χρηματοδοτήσουμε" είπαν οι Σουηδοί. Και τα τελευταία 10 χρόνια έδωσαν στον IRS 121,2 εκατομμύρια ευρώ, από την τσέπη των Σουηδών φορολογούμενων.

Όμως στην πορεία κάτι μύριζε άσχημα. Πολλή βία, πολύς εξτρεμισμός, πολλά θύματα μεταξύ των Σουηδών, από ενέργειες των... κατατρεγμένων. Και οι αφελώς καλοπροαίρετοι Σουηδοί άρχισαν να πονηρεύονται. Διαπίστωσαν ότι το 80% όσων ζήτησαν άσυλο στη Σουηδία γιατί κινδύνευε η ζωή τους στη χώρα τους, πήγαιναν για διακοπές στη χώρα τους, εκεί που υποτίθεται ότι κινδύνευαν! Και ανακάλυψαν περίεργα κονέ των κατατρεγμένων με διάφορα ύποπτα ισλαμιστικά κέντρα στο εξωτερικό.

 Μα πόσες Ισλαμικές Ενώσεις υπάρχουν στη Σουδία, θα αναρωτηθείτε. Περίπου 600! Αυτές ελέγχονται και καθοδηγούνται από 7 κύριες εθνικού επιπέδου (riksorganisationer) ισλαμικές οργανώσεις που λαμβάνουν (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) κρατική επιχορήγηση και είναι επίσημα αναγνωρισμένες ως θρησκευτικές κοινότητες (trossamfund). Αυτές οι 7 οργανώσεις έχουν 150.000–200.000 οργανωμένα μέλη. Υπάρχουν όμως και οι μη αναγνωρισμένες που είναι φόρα παρτίδα εξτρεμιστικές με πιο γνωστή την Hizb ut-Tahrir. Τώρα οι Σουηδοί ανακαλύπτουν ότι και οι επίσημες συνδέονται με την τρομοκρατία. Και, επιτέλους, κόβουν την κρατική χρηματοδότηση! 

"Τέτοιες διασυνδέσεις δεν είναι συμβατές με τις στρατηγικές μας" εξήγησε η Inga-Lill Hagberg, γραμματέας Τύπου της Sida. Και ποιες είναι οι στρατηγικές τους; Μα φυσικά, η ενσωμάτωση των μουσλίμ! Το ότι δεν γίνεται αυτό, μπορεί να το καταλάβουν τα επόμενα 10-20 χρόνια, αν υπάρχουν ως χώρα. Οι μουσλίμ ξέρουν, όπως είπε ο Μωάμεθ, ότι «το Ισλάμ είναι για να κυριαρχεί και όχι για να κυριαρχείται». Άλλωστε, όπως λέει το Κοράνι, οι Μουσουλμάνοι είναι οι «καλύτεροι των λαών» και οι μη Μουσουλμάνοι είναι τα «πιο άθλια από τα δημιουργημένα όντα». Αυτά τα... άθλια σουηδικά όντα πλήρωσαν δισεκατομμύρια στους δήθεν κατατρεγμένους για να μετατρέψουν τη χώρα τους σε τριτοκοσμική χαβούζα. Τώρα, κάτι άρχισαν να καταλαβαίνουν, και ως πρώτο βήμα κόβουν τη χρηματοδότηση. Έχει πολύ δρόμο ακόμα...

@ Η Λιάνα Κ. αυτό το γλυκό 16χρονο κοριτσάκι από την Ουκρανία που κατέφυγε στη Γερμανία για να γλυτώσει τη ζωή της από τον πόλεμο, και εκπαιδευόταν ως βοηθός οδοντιάτρου, βρήκε πέρυσι τον Αύγουστο φρικτό θάνατο, διαμελισμένη, όταν ένας 31χρονος Ιρακινός "πρόσφυγας" ο Μοχάμαντ Α. του οποίου είχε απορριφθεί το αίτημα ασύλου και ήταν υπό απέλαση (κυκλοφορούσε όμως ελεύθερος) την έσπρωξε, στα καλά καθούμενα, στις ράγες ενός σταθμού στην Κάτω Σαξονία, τη στιγμή που περνούσε το τρένο.Τώρα έγινε η δίκη του. 

Και ποια ήταν η απόφαση; Ισόβια; Απέλαση; Όχι! Έχει ψυχολογικά προβλήματα και θα πάει σε κέντρο ψυχικής φροντίδας. Καμμία τιμωρία, καμμία αποτροπή και καμμία δικαιοσύνη για την οικογένεια του θύματος.Η εντολή απέλασής του φυσικά ακυρώθηκε μετά την... ανακάλυψη της ψυχικής του ασθένειας. Σε όλη την Ευρώπη, οι μουσουλμάνοι δολοφόνοι των Ευρωπαίων χαρακτηρίζονται ως «ψυχικά ασθενείς». Αυτό αποκλείει οποιαδήποτε συζήτηση για το τι τους παρακινεί να δολοφονούν αγνώστους (κατά προτίμηση γυναίκες) και τι βρίσκεται στο υπόβαθρο της  διαταραγμένης συμπεριφοράς τους.

 Υποψιάζεστε κάτι;Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία στη Γερμανία ακολουθούν το σκανδιναβικό μοντέλο των ευχάριστων σχέσεων των τροφίμων με τους φροντιστές, σε καθεστώς ημιελευθερίας, με βιβλιοθήκες, υπολογιστές και συνδέσεις στο Διαδίκτυο, ιδιωτικά δωμάτια, καλό φαγητό κι "όλα στο χέρι". Είναι κανονικά ξενοδοχεία με δωρεάν διαμονή, με έξοδα των Γερμανών φορολογουμένων, και συνθήκες κλάσεις ανώτερες από οποιοδήποτε σενάριο ζωής στο Ιράκ. Το λες και κίνητρο.Θα τελειώσει ποτέ αυτός ο εφιάλτης;

@Ο Σομαλός μορφονιός που βλέπετε, ακούει στο όνομα Ομάρ Φατέχ, είναι πολιτειακός γερουσιαστής της Μινεσότα (υποστηρίχθηκε από τους Δημοκρατικούς βεβαίως βεβαίως) και ήταν υποψήφιος δήμαρχος της Μινεάπολης, εκεί όπου οι ομοεθνείς του (που τους κουβάλησε ο Ομπάμα) κατάκλεψαν το αμερικανικό δημόσιο, με ύψος απάτης τουλάχιστον 9 δισεκατομμύρια δολάρια. Ευτυχώς δεν εξελέγη (παρά τρίχα). Όμως θέλει να φτιάξει μια μουσουλμανική Μινεάπολη στην οποία να μην μπαίνουν οι λευκοί. Αν ο Omar Fateh πετύχει τον στόχο του, η γειτονιά Cedar Riverside της Μινεάπολης θα είναι η πρώτη no go zone στις Ηνωμένες Πολιτείες.

                                                                  (Θ.Τζήμερος- Δημιουργία Ξανά)



Εδώ... γελάμε



                                                                                                     (Ηλ.Μακρής- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Απόψεις...

 

@Σε ολόκληρη την Ευρώπη και τη Ρωσία μαζί, κάθε χρόνο καταγράφονται 6,3 εκατομμύρια γεννήσεις. Μόνο στη Νιγηρία καταγράφονται 7,5 εκατομμύρια! O πληθυσμός της Νιγηρίας το 1960 ήταν 45 εκατομμύρια. Σήμερα είναι 240 εκατομμύρια.Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη Νιγηρία είναι σήμερα περίπου 1000 δολάρια, όσο ήταν και το 1980. Τα 2/3 του πληθυσμού ζουν με λιγότερα από 2 δολάρια τη μέρα. 80 εκατομμύρια ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο. Καταλαβαίνουμε, φαντάζομαι, το πόσο γοητευτική φαντάζει η ζωή στην Ευρώπη με "όλα τζάμπα". Καταλαβαίνουμε όμως τι μας περιμένει;

@ Δεν έγιναν οι δρόμοι χείμαρροι. Οι χείμαρροι έγιναν δρόμοι, και όταν βρέχει, η φύση αποκαθιστά τη δική της χωροταξία. Τι μπορεί να γίνει; Τίποτε. Αντιπλημμυρική θωράκιση; Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στον πραγματικό κόσμο. Υπάρχει στις παπάτζες που λένε πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Μπορείς να διευθετήσεις την απορροή ομβρίων υδάτων ως ένα όριο. Αν το κάνεις με ανοιχτή κοίτη, το όριο είναι το χείλος της, αν το κάνεις με υπόγειο αγωγό, όριο είναι η χωρητικότητά του. Αν ρίξει περισσότερο νερό, θα πλημμυρίσει. 

Δεν υπάρχει κανένα έργο στη γη που να μπορεί να εξαφανίσει μαγικά το νερό που περισσεύει, αν κάποια μέρα πέφτουν καρεκλοπόδαρα επί 6 ώρες. Επίσης όσο καθαρά κι αν είναι τα φρεάτια, ένας χείμαρρος κατεβάζει φερτά υλικά: πέτρες, ξύλα, κλαδιά, σκουπίδια, και τα φράζει σε dt. Αν βάλεις και τη γραφειοκρατία στο κάδρο, ζήσε Μάη. Για παράδειγμα: τα "αντιπλημμυρικά έργα" στο Μοσχάτο μελετήθηκαν το 2007. "Ωρίμασε" η μελέτη το 2011, έγιναν οι διαγωνισμοί το 2017, ακυρώθηκαν το 2021, και φτάσαμε στο 2026, που η ιστορία ξεκινάει από την αρχή!

@Κι όμως κάποιοι κάθισαν και αποτύπωσαν το δίκτυο ρεμάτων, χειμάρρων και ποταμών της Αττικής το 1895. Μόνο που δεν ήταν Έλληνες. Ήταν οι Γερμανοί Έρνστ Κούρτιους (Ernst Curtius) και Γιόχαν Άουγκουστ Κάουπερτ (Johann August Kaupert).Εμείς, αργότερα, διακριθήκαμε στο μπάζωμα - και των ποταμών και της ιστορίας.

                                                                                                    (Θ.Τζήμερος - Δημιουργία Ξανά)

 «Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες από την παρουσία της κας Καρυστιανού στα δικαστήρια της Λάρισας, το μάτι μου έπεσε σε μια λεπτομέρεια. Συνοδευόταν από τη συνήγορό της Μαρία Γρατσία, η οποία επιδεικτικά κρατούσε δύο επώνυμες τσάντες, αξίας πολλών χιλιάδων ευρώ: μια Louis Vuitton για τα προσωπικά της είδη και μια μεγαλύτερη, Gucci για άλλα αντικείμενα. Και σκεφτόμουν ότι κανείς άλλος υπαρχηγός κόμματος δεν θα έδειχνε τέτοια αδιαφορία για το αν θα σχολιαζόταν αρνητικά από την κοινή γνώμη η επίδειξη πολυτελών αξεσουάρ και μάλιστα σε δίκη όπως αυτή».

                                                (elenasagiadinou- ευρωπαϊστές  f/B) 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...